Column

De zes dingen die in elk kerstpakket horen te zitten

Column Japke-d. Bouma

We worden overspoeld met kantoorclichés. Worden we daar beter van, vraagt Japke-d. Bouma zich wekelijks af.

Als je een keer een explosieve kantoorlunch wil beleven – compleet met schuim in de mondhoeken en over de tafel vliegend serviesgoed – dan moet je voor de lol eens beginnen over het KERSTPAKKET en of dat niet kan worden afgeschaft. Geheid dat je collega’s je dan tot diep in april tot op het bot haten. Want het kerstpakket is heilig op kantoor. Ik durf te wedden dat als de aarde ontploft en we over 4.000 jaar weer voorzichtig beginnen met een meeting aan een statafel, er twee dingen als eerste zullen worden geregeld: een koffieautomaat, en een kerstpakket. Waarom?

Omdat iedereen hartstikke gehecht is aan dat ene moment in het jaar dat je ZOMAAR iets van je baas krijgt – dat is de verbinding waar iedereen naar smacht. Wat niet wil zeggen dat elk kerstpakket een GOED kerstpakket is. Het luistert heel nauw.

Allereerst moet er over geklaagd kunnen worden. Een kerstpakket waar niet over geklaagd wordt, is geen kerstpakket. Er zijn wel bedrijven waar het personeel mag zeggen wat ze willen. Daar wordt dan geld gegeven, of waardebonnen. Of er zijn kerstmarkten waar ze mogen kiezen. Maar die bedrijven hebben het dus niet helemaal begrepen. Want sinds wanneer luistert het bedrijf naar het personeel? En er dan ineens op het einde van het jaar mee beginnen? Ik dacht het niet. Een kerstpakket krijg je in je mik gesplitst, dat is het idee. Dan ga je niet net doen of er iets te kiezen valt.

Hoe het dan wél moet? Allereerst moeten er ragoutbakjes in zitten. Een kerstpakket zonder ragoutbakjes is als een Tour de France zonder Mart Smeets – het lijkt een prima idee, maar als het eenmaal zover is, mis je toch iets. Ten tweede moet er wat inzitten waar je zelf nooit op gekomen was én niks aan hebt, zoals een botermes, kurken onderzetters, of een etagère.

Ten derde moeten er ongezonde dingen in zoals likeurbonbons, tompoezenpakketten en worstenbroodjes. Er zijn wel bedrijven die van die vergeten-groenten-abonnementen geven, of een tegoedbon voor een middagje in de klimhal maar kom op. Het is KERST mensen. Dan proppen we ons vol om het allemaal een beetje draaglijk te houden. Dan wil je geen kerstpakket dat dat proces verstoort.

Er moet dus ook drank in, én veel dingen waar je een droge mond van krijgt zoals soepstengels, crackers en kaaskoekjes als excuus om het met flessen tegelijk naar binnen te gieten, én een klungelige brief van de directie met teksten als: ‘Het was niet gelukt met jullie inzet’ en ‘volgend jaar wordt het nog veel erger’.

Maar het allerbelangrijkste is natuurlijk dat het in een VEEL TE GROTE DOOS zit met VEEL HOUTWOL. Het moment dat die muur van dozen bij de receptie staat is het mooiste van het hele jaar. En dan die brave huisvaders die katjelam van de kerstborrel met zo’n doos op de fiets naar huis moeten klungelen of in dat vierzitje in de trein. En maar glunderen naar de andere passagiers: wie heeft de grootste.

Dat is trouwens ook een mooi moment om even stil te staan bij al die zzp’ers in je bedrijf, want die krijgen dus niks hè. De mensen die het hardste werken en het meeste klagen – het is niet eerlijk. Maar ook dát is het kerstpakket jongens. Het is alleen voor mensen die al jaren met handen en voeten gebonden zijn.

Meer #kantoorclichés via @Japked op Twitter