‘Ik was zijn oudste stagiair ooit’

Carrièreswitch

Kiezen voor een compleet andere carrière, je moet het durven. Jan van Lunteren (56) deed het gewoon. Toen het bedrijf waar hij werkte failliet ging, belde hij Piet Hein Eek voor een stage.

De werkplaats van meubelontwerper en maker Piet Hein Eek in Geldrop. Foto Koen Suyk/ANP

Hoogtepunt:„Ik werk nu echt vanuit mijn hart.

Dieptepunt:„Ik mis collega’s.”

Vaders schuur

„Als kind was ik altijd al in mijn vaders schuur te vinden, ik bouwde hutten en ik maakte kleine meubeltjes. Toch koos ik na de havo voor het grafische vak. Dat was toen nog heel ambachtelijk: teksten plakken, drukvormen vervaardigen en zelf foto’s afdrukken. Daarnaast bleef ik thuis als hobby meubels maken. Toen mijn eerste kind geboren werd timmerde ik bijvoorbeeld zelf een commode.

Vervreemding

„Met de digitalisering verdween de ambacht uit het grafische vak en zat ik steeds vaker dagen achtereen achter een computer. Dat was niks voor mij. Met een muisklik liet ik de ontwerpen drukken aan de andere kant van het land omdat het daar het goedkoopste was. Dat werkte heel vervreemdend. Toen het bedrijf waar ik werkte failliet ging, kreeg ik een coach. Zij vroeg mij een maand lang op gevoel plaatjes te knippen uit tijdschriften. Het resultaat was overduidelijk: alles had te maken met hout en meubels.”

Stoute schoenen

„Ik trok de stoute schoenen aan en belde mijn grote held, de bekende ontwerper Piet Hein Eek. Toen ik hem voorlegde of ik stage bij hem mocht lopen reageerde hij verrast en vroeg naar mijn leeftijd. 52? Ik zou zijn oudste stagiair ooit worden. De eerste week moest ik laten zien wat ik kon, daarna kreeg ik meteen een grote opdracht. Hij gaf me een vage schets van een meubel waar ik daarna weken naar eigen inzicht aan werkte. Toen het klaar was werd het model op de kunstbeurs in Basel getoond en een Zwitserse klant legde er veel geld voor neer.”

Eerste orders

„Na de stage heb ik een groep vrienden bij elkaar geroepen en gebrainstormd hoe ik als meubelmaker de markt op kon. Ik wilde voor mezelf beginnen, maar trok wel in bij een ervaren meubelmaker om de werkplaats en machines te delen. In een filmpje op internet vertelde Piet Hein Eek enthousiast over mijn talent en dat leverde meteen de eerste orders op. Sindsdien heb ik het steeds drukker. Als ik denk dat oud-collega’s op hun 56ste met de vut gingen voelt dat onwaarschijnlijk: ik begin pas net.”