Herfstsonate

kiest elke woensdag een gedicht bij de stemming van de dag.

nu de jaren zijn weggewaaid

als stof tot vergetelheid

als tollende bladeren tot bederf

beschimmelde borsten tot plattegrond

als jouw vel tot perkament

jouw lul tot verkreukeld zwijgen

het is die verrotte pokdaligheid

die ons het beste past

zoals dit graf, deze steen van eenieder

die dacht oud te sterven

in uitgeloogde tongen de resten

van wat ooit als mens heeft bestaan

    • ---