Recensie

Sfeervolle uitputtingsslag van moerassige metal

De Amerikaanse metalband Ash Borer verkiest een klein publiek. Door hun moeilijk te doordringen black metal, maar ook door hun online afwezigheid. Anoniem zijn ze allang niet meer: de bandleden zijn meer of minder gelieerd aan bands als Vanum, Triumvir Foul en Yellow Eyes. Allemaal bands die Amerikaanse black metal zo opvallend fris houden.

Ash Borer mikt op sfeer: ze verstoppen hypnotiserende melodieën onder moerassige lagen van gruizige gitaarriffs, en een ver in de mix verdronken, echoënde krijszang. Het is uitdagend om daar in te graven.

Soms vuurt een pislink stuk jaren negentig black metal door de dikke mist, zoals in het gave ‘Grey Marrow’ en halverwege ‘Lacerated Spirit’, waarin onheilspellende noise ontbrandt in ongetemde snelheid.

Iets van rust zou niet misstaan, want The Irrepassable Gate is wel wat uitputtend.