Recensie

Een bevlogen en liefdevol kerstverhaal

Van duisternis naar licht: die weg bewandelt de 17de-eeuwse componist Marc-Antoine Charpentier in Pastorale. Zijn herders verrijzen tweemaal uit de ellende, na het horen over de geboorte van de verlosser. Charpentier mocht er al zijn vindingrijkheid op loslaten, want hij werkte niet in de starre hiërarchische verhoudingen van het Franse hof, maar voor de ‘vrijgevochten’ katholieke gravin Marie de Lorraine. Ze ging op haar zestiende in ballingschap naar Italië, in ongenade gevallen bij de machtige kardinaal Richelieu. Twaalf jaar later keerde ze terug, vastbesloten haar geslacht weer op de kaart te zetten. Dat deed ze via de kunst. Charpentier voer wel bij een patrones uit het muzikaal liberale Italië De dramatiek en bewegelijkheid spat van dit kerstverhaal af, vooral door de liefdevolle bevlogenheid van dirigent Sébastian Daucé en zijn Ensemble Correspondances.