Bloed vloeide, maar niemand is geslagen

Ajax-PSV

Ze roken bij elkaar het vechtersbloed. In een duel waarin veel werd gedeeld en geïncasseerd hielden de nummers 2 en 3 elkaar in evenwicht: 1-1.

Na een bij vlagen guur duel viel de nonchalance op waarmee het puntenverlies aan Ajax-zijde werd geïncasseerd. Sans rancune. Peter Bosz sprak voetbaltaal, en verder niet. Zonder dramatiek, zonder larmoyant beklag aan het adres van de scheidsrechter. De coach van Ajax weet ook dat zijn voetbalproject in Amsterdam interessanter is dan klagen over ruw spel, over deze of gene beuk of scheidsrechterlijke dwaling.

Ajax ontving PSV, in een duel dat het aanzien van de eerste seizoenshelft deels zou bepalen. Veel is toegestaan in de strijd om de titel en daaraan gekoppeld het voorlopig laatste directe ticket voor Nederland naar de groepsfase van de Champions League.

Voor moralisme is geen plaats, maakte Bosz duidelijk, ruim twee uur nadat de onthoofding van de Ajax-aanval was voltrokken in de Amsterdam Arena. Kasper Dolberg kon de strijd nog slechts hinkend voortzetten, nadat hij in de eerste minuut onfortuinlijk met de knie van Andrés Guardado kennis had gemaakt. Anwar El Ghazi moest na ruim een kwartier per brancard het veld af. Een valse beuk, nu wel met kwade intentie bij de Mexicaan, velde de vleugelaanvaller van Ajax in de hoek van het veld.

Gehandicapt Ajax

Het slagveld dwong Bosz tot vroege ingrepen. Net toen Dolberg echt niet meer verder kon, lag El Ghazi te kermen met een kneuzing in de zij. Ruim twintig minuten was Ajax gehandicapt met een spits die niet lopen kon, veel te lang. Dat kan Bosz zich aanrekenen, want juist in dat afjagende Ajax-collectief uit zijn stoutste voetbaldromen moet iedereen topfit zijn.

Maar PSV was te onsamenhangend en te schuw in die fase om de zelf toegebrachte schade aan het Ajax-bolwerk meteen uit te buiten. Guardado ging voorop in wanordelijkheid aan de bal, met balverlies dat op zeker moment genadeloos afgestraft had moeten worden als Ajacied Amin Younes de bal diagonaal had gespeeld op invaller Vaclav Cerny. Hij koos de andere invaller Mateo Cassierra, die miste uit een lastige hoek.

Guardado, terug na weer eens weken revalideren van hamstringklachten, had een dag waarop hij overal mee wegkwam. Na een uurtje spelen werd hij gewisseld, zijn grimmige arbeid was verricht. De grensrechter noch arbiter Pol van Boekel zag een overtreding in de beuk in de onderrug van El Ghazi. Mannelijk? Wat is er mannelijk aan een speler in de rug vliegen? De toon was gezet. Hakim Ziyech sprong Guardado vlak voor rust gevaarlijk in de rug – vergelding zo leek het – maar Van Boekel liet het begaan. Ook dat was minimaal geel.

Fraai was het al met al niet, maar Ajax-captain Davy Klaassen zei na afloop: „Ik hou ervan, zulke jongens als Guardado.” De mannen ruiken bij elkaar het vechtersbloed. Zie daar de ‘winning mindset’ in al zijn veelzijdigheid, moet ook technisch directeur van de KNVB Hans van Breukelen hebben gezien. Guardado toonde zondag zijn ordinaire gezicht, Klaassen hanteerde de meer maatschappelijk geaccepteerde variant van vooropgaan in de strijd.

Bosz had niet gezien wat Guardado in die verre hoek van het veld had uitgevroten, zei hij na afloop. Geen oordeel dus – leve de kerstgedachte. Maar in de vorm van Cassierra’s gemiste kansen en non-bijdrage van de Tsjechische belofte Cerny deed het onbestrafte beukwerk van Guardado zich gedurende de rest van het duel gelden. Je vraagt je af wat Dolberg met Cassierra’s kansen had gedaan, wat El Ghazi had kunnen stellen tegenover Jetro Willems’ defensieve zwakte.

Bosz loofde opvallend genoeg de inbreng van beide invallers, maar in het naar de kant halen van Cerny, tien minuten voor tijd, klonk wel meer door dan een strikt tactische ingreep. Hij kon het niveau niet aan. Ajax zou de noodgedwongen vroege inbreng van reserves uiteindelijk betalen. Kwalitatief minder waren ze, dat staat vast. Daarnaast vloeiden de krachten zienderogen weg op een moment dat wisselen nog maar één keer kon.

Klaassen speelde formidabele pot

Veel draaide, met het vormverlies van Younes en Ziyech meegerekend, bij Ajax zondag om Klaassen, die een formidabele pot voetbal speelde. Onwillekeurig deed hij in zijn arbeid en dragende spel denken aan zichzelf, toen hij als twintigjarige het hoogste Europese podium besteeg tegen FC Barcelona en aan de basis stond van de wonderlijke 2-1 overwinning eind 2013.

Klaassen trof tegen PSV met een afdraaiend schot prachtig die plek waar lat en paal samenkomen; 1-0, vlak na rust. Maar de captain was ongelukkigerwijs ook de man uit wiens rug invaller en voormalig Ajax-aanvoerder Siem de Jong vertrok op zijn weg om namens PSV tien minuten voor tijd een perfecte pass van Gaston Pereiro af te ronden.

Zo werd het 1-1. Terecht misschien, maar rechtvaardig niet gezien Guardado’s optreden. De winterstop is aangebroken, de wonden worden gelikt en dat zijn er wel wat na de vinnige topper waarin bij zowel Ajax als PSV twee man voortijdig de strijd moesten staken en Siem de Jong met een liesblessure net aan het eindsignaal haalde. Bloed vloeide, maar niemand is geslagen – laat dat duidelijk zijn, ook in Rotterdam.