Zelfs met de wereldbeker kan er niet meer dan een lach af

Zinédine Zidane

Real Madrid verovert in Japan de wereldbeker; coach bekroont succesvol debuutjaar.

Foto AFP / Kuzuhiro Nogi

Het contrast kan bijna niet groter. Twaalf maanden geleden was Real Madrid nog in diepe crisis. Op eigen veld vernederd door aartsrivaal FC Barcelona (0-4), uit de beker gezet door een administratieve blunder, een coach zonder plan en supporters die het vertrek eisten van de voorzitter. Die bleef echter zitten, slachtofferde trainer Rafael Benítez en gaf begin januari de leiding in handen van Zinédine Zidane; een gouden greep. Real won de Champions League, de Supercup en, zondag in Yokohama, de wereldbeker voor clubteams.

Zidane heeft boven alles het zelfvertrouwen teruggebracht bij ‘de Koninklijke’. Vol trots lopen de toeschouwers die zojuist het tweede elftal van Real met 3-1 hebben zien winnen van Albacete zaterdagavond op trainingscomplex Valdebebas langs de elf bekers die herinneren aan winst van de belangrijkste Europese prijs. Die van 2002 is voor altijd verbonden aan de voetballer Zidane – hij scoorde in de finale tegen Bayer Leverkusen. De elfde Europese hoofdprijs is dan van de trainer Zidane, die het seizoen 2015/2016 nog was begonnen als coach van het tweede elftal. De Fransman zelf leek daardoor nog het minst verbaasd. „Ik wilde een prijs winnen. En dat is gelukt”, zei hij na afloop.

Zelden sprankelde de ploeg

Met het winnen van de Champions League verdiende Zidane enorm veel krediet als trainer. Niemand had voor mogelijk gehouden dat de introverte ex-voetballer daartoe in staat zou zijn. Maar wat nu precies het aandeel van de coach in het succes was, bleef toch een beetje een mysterie. Real won de Europese hoofdprijs in een seizoen waarin de ploeg zelden sprankelde. Sterker nog; het elftal wankelde tegen Wolfsburg, Manchester City en in de finale tegen Atlético Madrid. Het feest bij de Cibelesfontein in het centrum van de Spaanse hoofdstad was er niet minder om.

Zidane lacht altijd minzaam als hem wordt gevraagd zijn werkwijze te verduidelijken. Nee, hij is geen man van volzinnen. Vooral een gevoelstrainer. Hij vaart blind op zijn trouwe compagnon David Bettoni, die hij al sinds zijn veertiende kent toen ze samen bij Cannes voetbalden. In dezelfde stad leerde Zidane zijn vrouw Verónica kennen. Een balletdanseres, die hem vier talentvolle zonen zou schenken. Enzo, Luca, Theo en Elyaz spelen allemaal bij Real.

Zidane heeft in zijn leven genoeg aan voetbal, zijn familie en een paar goede vrienden. Hij is voor zijn spelers als een vader met wie weinig overleg mogelijk is. Zijn oudste zoon Enzo maakte onlangs nog zijn debuut voor Madrid in de beker, maar hij ruimde bij het WK voor clubteams geen plek voor hem in. Zidane maakt op zijn eigen manier zijn bedoelingen duidelijk. Een knikje, een aai over de bol of een korte schreeuw volstaat meestal. Wie hem kent, begrijpt hem wel. Sterspeler Cristiano Ronaldo en spelmaker Luka Modric zijn onder Zidane helemaal opgebloeid. Ze mogen weer op intuïtie voetballen.

Zidane zegt voor aanvallend en attractief voetbal te staan, maar Real Madrid moest in zijn ogen allereerst bestaan uit een selectie met superfitte spelers. Naast Bettoni zijn de fysieke trainers Antonio Pintus, Javier Mallo en Hamidou Msaidie zeer belangrijk voor de vorming van zijn elftal. Zidane heeft de intensiteit van de trainingen opgevoerd en is gaan bouwen aan een fysiek sterke ploeg. Het is geen toeval dat Real vaak in de slotfase van een wedstrijd toeslaat. De finale van de Champions League, de Europese Supercup en de wereldbeker werden alle drie pas na verlenging gewonnen. Inmiddels is Real 37 duels ongeslagen; een clubrecord.

Hattrick voor Ronaldo

De eindstrijd tegen het Japanse Kashima Antlers was illustratief voor het huidige Real. Het elftal won opnieuw een grote finale (4-2), maar zonder constant te kunnen domineren. Tot veler verrassing kwamen de Japanners op een 2-1 voorsprong en was Kashima in de slotfase nog dicht bij een stunt. Zover lieten Zidane en Real het niet komen. Ronaldo maakte in de verlenging twee bevrijdende doelpunten, wat resulteerde in een hattrick. De Portugees heeft misschien wel zijn succesvolste jaar achter de rug, maar is toch vooral een momentenvoetballer geworden.

Zoals ook Real op de juiste momenten het duel naar zich toe wist te trekken – goed voor de vijfde wereldbeker in de clubhistorie. Zidane vierde het feestje ingetogen, als altijd, met een lach op zijn gezicht. Bij Real Madrid is het chagrijn van een jaar geleden allang vergeten. Aartsrivaal Barcelona staat voorlopig in de schaduw, met dank aan de mysterieuze Zizou.