Brieven

Zorg voor behoeftige ouders

Thuis wonen deed meer kwaad dan goed

Naar aanleiding van Familie, zorg zelf voor uw ouder (1/12), waarin Jeroen van den Oever van zorgorganisatie Fundis het zorgplan van Hugo Borst de maat neemt, het volgende:

Mijn broer, zus en ik zijn blij met het verpleeghuis waar mijn demente ouders verblijven. Ze hebben een eigen kamer met badkamer, ze krijgen liefdevolle verzorging, adequate medische zorg en activiteiten (schilderen, muziek, etc). En voor de duidelijkheid: de organisatie van dit verpleeghuis stond op de zwarte lijst!

Natuurlijk zou een ruimer budget goed zijn en blijven er zaken die beter kunnen. Maar wat een verschil met het verpleeghuis van mijn opa. Een bed op een slaapzaal, alleen een nachtkastje voor zijn bezit en een gordijn als privacy. De verzorging bleef beperkt tot wassen, medicatie, eten en het koffie-uurtje. En belangrijker: wat een verbetering ten opzichte van de laatste jaren dat onze ouders nog ‘zelfstandig’ woonden. Ondanks de maximale thuiszorg (resp. 19 en 21 uur per week) en onze (dagelijkse) hulp was de situatie van mijn ouders bedroevend. We troffen ze vaak verward aan, soms in ontluisterende toestand. Ze vielen voortdurend. En ze werden te pas en te onpas in het ziekenhuis opgenomen.

Vroeger was dus niet alles beter. De huidige verpleeghuiszorg is een enorme vooruitgang vergeleken met dertig jaar geleden. En thuis wonen deed mijn ouders uiteindelijk meer kwaad dan goed.