Recensie

We zullen doorgaan, tot we alleen bij de finish zijn

Foto Bastiaan Heus

Wie Ramses heet, weet: ‘We zullen doorgaan/ Met het zweet op ons gezicht/ Om alleen door te gaan/ In een loopgraaf zonder licht’. Maar in het geval van de man die hier in zand ligt niet, zoals in het klassieke lied van Shaffy, ‘tot we samenzijn’. Hij rijdt liever weg, om kort voor de finish de laatste naar adem zandhappende medevluchter achter zich te laten en uiteindelijk zegevierend langs de branding te spuiten en zondag het Europees Kampioenschap Strandfietsen (Bicycle beachrace klinkt ons te amateuristisch) te kunnen vieren.

Zo zal Ramses Bekkenk het voor ogen hebben, al is de wedstrijd met 54 kilometer aan de korte kant voor hem. Hij won al zeven keer de klassieker Hoek van Holland-Den Helder. Vaak slecht zand, maar op slecht zand is Bekkenk (40) op zijn best. En doorgaan hoef je hem niet te leren. Zo won hij een paar jaar geleden de 24 uur van Zandvoort. Nee, dat is niet omdat hij tussen de trainingen door bijklust als autocourreur: Bekkenk kan 24 uur fietsen. In die tijd legde hij 850 kilometer af: als je rechtdoor gaat kun je Poznán al bijna zien liggen.

Wat dat betreft wordt het zondag dus echt een makkie, daar in Scheveningen, waar de mooiste trofee een echte Europese kampioenstrui is. Laat Bekkenk onderweg het zingen, vechten, huilen, bidden, lachen en werken op zich nemen. Dan doen wij het bewonderen.

Naschrift (23 december 2016): Ramses’ achternaam is Bekkenk, niet Bekkink, zoals in een eerdere versie van dit bericht stond [red.]

    • Arjen Fortuin