‘Nu scheer ik mijn wenkbrauwen altijd af voor de Kerst’

Spitsuur

Marco Slinger (47) speelt ieder jaar voor Kerstman, op kerstmarkten en in winkelcentra. Angela Zandbergen (45) gaat zoveel mogelijk met hem mee: „Af en toe duw ik even gauw een krulletje in zijn baard goed.”

Foto David Galjaard

Marco: „Sinds een jaar of twintig verhuur ik mezelf als diskjockey en entertainer. Als klein jongetje ging ik al met mijn platenspeler en bandrecordertje verjaardagspartijen af. Eén keer stond ik als dj op een familiefeest waar ik 150 gulden voor vijf uur draaien kreeg. Toen kwam er een clown een half uurtje ballonnen draaien, die rekende hetzelfde bedrag af. Verrek, dacht ik bij mezelf. De interesse was gewekt. Maar als ik het doe, wil ik het wel goed doen. Ik ben clownerie-workshops gaan volgen, leerde ballonfigureren en goochelen. Ik organiseerde entertainment voor kinderen in een groot winkelcentrum in Amsterdam. Dat winkelcentrum vroeg vervolgens: kun jij ook een kerstman regelen? Als ik een clownspakkie aan kan, kan ik ook een kerstmanpakkie aan, dacht ik. Dus schafte ik een pak en een baard aan. Mijn eerste baardset kostte 450 euro, de set die ik nu draag is bijna drie keer zo duur.”

Angela: „Ze worden haartje voor haartje ingezet, het is echt handwerk.”

Marco: „Mensen staan soms op tien centimeter afstand en vragen dan: ‘Is dat echt?’ ’s Avonds haal ik de baard eraf en kam ik met een tandenborstel de lijmresten uit de tule. De baard gaat dan in de krul. De volgende ochtend smeer ik mezelf weer in met lijm en plak ik hem weer op. Mijn wenkbrauwen ben ik na twee dagen al kwijt. Eén keer heb ik mijn kerstmanwenkbrauwen eroverheen geplakt. Toen ik ze er ’s avonds aftrok, scheurde mijn hele huid open. Nu scheer ik mijn wenkbrauwen altijd af voor de Kerst.”

Kerst in Abu Dhabi

Angela: „Vorig jaar vroeg Marco waar ik heen zou willen met Kerst. Ik zei: ‘New York en Abu Dhabi staan nog op mijn verlanglijstje.’ Sex and the City, weet je wel. Shoppen! Twee weken later belde hij me op: ‘Abu Dhabi!’”

Marco: „In Abu Dhabi proberen ze Dubai bij te houden. Kerst is daar nog groter dan hier, er wonen alleen maar expats. Ze hebben er ook een gigantisch World Trade Center gebouwd met daaronder een winkelcentrum.”

Angela: „Marco moest de kerstsfeer erin komen brengen. Het was zo leuk.”

Marco: „De eerste dagen mochten we relaxen. Daarna moest ik negen dagen werken. Iedere dag deed ik een show en ontving ik bij een kerstdecor gasten voor een ontmoeting met Santa. Angela ging mee als kapster. Ik dacht: ik ga daar niet twee weken alleen zitten, bekijk het maar.

Angela: „Ja heel vervelend vond ik dat, haha. Ik heb vooral veel foto’s gemaakt. Als ik er nu aan terugdenk hoor ik mezelf weer: ‘Look at me, 1,2,3!’ Britten, Duitsers, tulbanden, er liep van alles rond.”

Mystery guest

Marco: „De afgelopen tien jaar ben ik voor Coca-Cola op pad geweest met de kerstvrachtwagen. Dat was echt een nomadenbestaan, we gingen heel Nederland door. Ik huurde een camper en reed de dag ervoor al met mijn dochter naar de locatie. De volgende ochtend stond ik dan de hele dag bij de vrachtwagen: foto’s nemen, promotiefilmpjes opnemen, interviews geven, een rondje over het terrein rijden met de promotiemeisjes. De eerste zes jaar zat er ook altijd een mystery guest in de wagen. Hoe heet die dame van Lingo ook alweer? Lucille Werner, of de 3JS. Om zeven uur ging ik er elke dag uit: even opfrissen, alles klaarleggen, bakkie koffie, ontbijtje, pak aan. Als ik alles aan had kwam de baard. Daar ben je rustig een half uur tot drie kwartier mee bezig. Dan de grime, die doe ik zelf: de rimpels bijvoorbeeld.”

Merel: „Dan kwam hij helemaal high van de lijm de camper uit. Op een gegeven moment ging ook het alarm af, omdat we niet meer genoeg zuurstof hadden ’s nachts.”

Marco: „Toen hebben we maar een raampje opengezet.”

Merel: „Een Kerst zonder kerstman, dat is niets.”

‘Ik ga twee keer vreemd’

Marco: „Het enige wat ik gemakkelijk kan eten met zo’n baard is een frikadel. Die kwam Hugo de chauffeur altijd brengen, samen met koffie met een rietje. De rest van de dag leef ik op vloeibaar voedsel. Praten kan ik wel, maar kauwen niet. Dan draait de baard los. Ik koop bij de groothandel altijd een doos drinkyoghurtjes.”

Angela: „Dit jaar doen we voor het eerst in tien jaar geen Coca-Cola. Dat was wel een teleurstelling.”

Marco: „Maar waar een deur dicht gaat, gaat er ook weer een open. De laatste week van december is sowieso al goed gevuld. ’s Avonds ga ik naar bedrijven om kerstpakketten uit te delen, de volgende dag sta ik weer bij een tuincentrum of winkelcentrum.”

Angela: „Ik ga zoveel mogelijk mee. Ik houd hem in de gaten, geef hem wat te drinken. En ik kijk of zijn baard netjes blijft. Af en toe duw ik even gauw een krulletje in zijn haar goed. Als kerstman is hij een heel ander mens. Zijn stem verandert, hij ziet er oud uit. Het is een hele lieve, warme kerstman. Er gaan weleens kleine kinderen huilen, die het eng vinden. ‘Gaan jullie maar op de grote stoel zitten’, zegt hij dan. Hij gaat dan zelf achter de stoel staan en zo hebben ze toch nog een leuke foto. Ik heb een kerstman, en een clown. Ik ga twee keer vreemd.”

Marco: „De rest van het jaar verzorg ik verstandelijk gehandicapten, vier dagen per week. Het hele jaar werk ik extra om na Sinterklaas vrij te kunnen nemen tot en met Kerst. Mijn twee banen zitten eigenlijk heel dicht bij elkaar. Met gehandicapten ben je ook de hele dag bezig met het aanvoelen van mensen.”

In Spitsuur vertellen stellen en singles hoe zij werk en privé combineren. Meedoen? Mail naar werk@nrc.nl