Recensie

In ontkerkelijkte tijden is Bach ons anker rond Kerst

Strak en gepeperd zingt het engelenkoor ‘Ehre sei Gott’ in Dijkstra’s Kerst-Bach. Veel meer valt er rond deze tijd van het jaar niet te wensen.

Peter Dijkstra Foto Astrid Ackermann

Sla de site Bachagenda.nl er maar op na. Zo groot als Bachs Matthäus is de trend nog niet, maar ook rond Kerst viert Bachs populariteit steeds heftiger hoogtij. Ton Koopman? Doet Bach. Ned. Kamerkoor? Heeft het Weihnachtsoratorium tot Kerstraditie verheven. Concertgebouworkest? Bach. Soms klinkt dan maar één van de Kerstcantates, of het Magnificat of de Hohe Messe, zoals nu bij de Bachvereniging. Maar de conclusie is eensluidend : in ontkerkelijkte tijden is Bach ons anker rond Pasen én Kerst.

De tekst gaat verder na de video

Doorklinkende liefde

Dat het Nederlands Kamerkoor Peter Dijkstra strikte als chef, was groot nieuws. Dijkstra, zoon van jongenskoordirigent Bouwe Dijkstra, is opgegroeid in en met koren, waarna hij zijn gaven in onder meer Zweden (Radiokoor) en München (Bayerische Rundfunk) polijstte.Aan solistisch bezette koorbezettingen doet Dijkstra niet. Zijn Nederlands Kamerkoor telt hier twintig zangers die staan voor een strakke, soms tikje strenge en vaak snelle interpretatie waarin de in alles doorklinkende liefde voor Bach zorgt voor warmte. De solisten, deels uit het koor, zijn goed. Jasper Schweppe is een prettige bas, evangelist Mikael Stenbaek verhaalt met felle, soms wel erg pregnante urgentie, Grace Davidson zingt strak en alt Marian Dijkhuizen zorgt voor een aards complement. Maar Dijkstra’s kracht zit hem vooral in de tekstgerichte helderheid, de intelligentie van zijn door B’Rock swingend vertolkte fraseringen en, bovenal, de energieke vurigheid die subtiliteit nergens verschroeit. Het Jauchzet, frohlocket ademt fel enthousiasme, de Sinfonia (Cantate 2) is elegant en dansant en de engelen zingen gepeperd het Ehre sei Gott. Veel meer valt er met Kerst niet te wensen.