En nu willen de handbalvrouwen wel eens goud ook

EK handbal Ten koste van Denemarken bereikte de Nederlandse handbalvrouwen de EK-finale. Nog één wedstrijd scheidt hen van een titel.

Foto André Weening/ANP

Groot is haar naam en groot zijn haar daden. Aan de hand van Nycke Groot speelt het Nederlands vrouwenhandbalteam in Zweden een ijzersterk EK, met als beloning een plaats in de finale. Maar daarmee is Groot niet tevreden. De middenopbouwspeelster is na het zilver op het WK en de vierde plaats op de Olympische Spelen het missen van een titel beu. „Ik wil gewoon goud, en verder niets”, is ze glashelder. Ze kijkt er ernstig bij, zonder een spoortje twijfel in haar ogen.

Het niveau dat Groot in Zweden haalt is bijzonder in die zin dat ze een loodzwaar jaar achter de rug heeft. De handbalster heeft bij elkaar twee weken vakantie gehad. Het WK van vorig jaar, de Champions-Leaguewedstrijden – een verloren finale incluis – met haar Hongaarse club Györ Audi Keto KC, de Olympische Spelen en nu het EK hebben haar vermoeid maar niet gesloopt. Nog niet. „Deze wedstrijden zijn fantastisch om te spelen, dat houdt me op de been”, spreekt het brein van de ploeg.

Want dat is Groot, de vernuftigste van het stel. Bij haar begint de aanval, van haar komen de slimme passjes, van haar komen de doelpunten en van haar de regie van de verdediging, waarmee in de halve finale tegen Denemarken het fundament voor de 26-22 overwinning werd gelegd.

Nederland kan niet zonder Groot. Ja, bij momenten, als ze rust krijgt en routinier Maura Visser haar positie inneemt. Maar lang duurt dat nooit. Bondscoach Helle Thomsen heeft Groot nodig. Zelf voelt ze die verantwoordelijkheid nadrukkelijk. „Ik ben een van de oudsten, een van meest ervaren speelsters, dus neem ik het voortouw. Dat gaat heel natuurlijk.”

Symbiose uit het verleden

Groot krijgt van bondscoach Helle Thomsen alle ruimte om in Zweden te excelleren. Die twee spreken zonder woorden, een symbiose uit een verleden toen Thomsen bij het Deense Midtjylland de coach van Groot was. Groot geeft Thomsen het krediet voor het hoge niveau dat Nederland op het EK haalt. „Helle is duidelijk. Het verschil in benadering met haar voorgang Henk Groener is groot, maar iedereen pakt haar harde, rechtstreekse benadering gewoon goed op. We kunnen intussen wel tegen een stootje. Er is ook niks mis met een schop onder de kont, dat hebben we soms nodig. Helle geeft het laatste zetje en dat kunnen we goed gebruiken.”

Groot en Thomsen, een functioneel stel. Maar niet alleen die twee, het team speelt een oerdegelijk EK. Complimenten te over van de tegenstanders, die moeten opboksen tegen een goed georganiseerde verdediging en een bij vlagen dodelijk snelle fast break.

Na de verloren openingswedstrijd tegen Duitslang heeft Nederland zich hervonden en heeft het elke daaropvolgende wedstrijd stevig in de grip genomen. Of het nu tegen Polen, Frankrijk, Zweden, Servië, Spanje en vrijdagavond Denemarken was, altijd was er controle.

In de halve finale zette die lijn zich na een aarzelende eerste helft door. Na rust demonstreerde Nederland zijn klasse en stond het Denemarken pas na dertien minuten een doelpunt toe. Maar toen hadden Groot en haar maatjes al zes keer toegeslagen, een serie doelpunten dat de weg naar de finale plaveide. Nederland speelde de wedstrijd geroutineerd uit.

De aanstelling van Thomsen is een succes, dat kan nu al wel vast geconcludeerd worden. Het handbalverbond wil dat ze haar contract van drie maanden met vier jaar verlengd. En dat gaat vrijwel zeker gebeuren, liet technisch directeur Sjors Röttger doorschemeren.