Dossier Öztürk over omstreden vastgoedtransactie blijkt vernietigd

Het hoofdgebouw van gehandicaptenzorginstelling Daelzicht. Foto Chris Keulen

Het dossier van Tweede Kamerlid Selçuk Öztürk (groep Denk) over een omstreden vastgoedtransactie in de tijd dat hij zakenman was, blijkt vernietigd.

Dat concludeert het onderzoeksbureau dat in opdracht van Daelzicht, een Limburgse instelling die zorg verleent aan 2.000 mensen met een verstandelijke beperking, forensisch onderzoek deed naar een keur aan transacties die vragen opriepen na publicaties hierover in NRC.

Öztürk kocht in 2011 een groot pand van de zorginstelling tegen een opmerkelijk lage prijs. Onderzoekers hebben hier geen verklaring voor, mede doordat het dossier van de transactie is vernietigd. Twee archiefdozen zijn nog voor de publicaties in NRC tegen de regels in op het kantoor van Daelzicht vernietigd. De onderzoekers stellen evenwel dat hun bevindingen „geen verwijten jegens de koper” bevatten.

De verkoopprijs werd tijdens het verkoopproces niet verhoogd nadat het bestemmingsplan van de locatie werd veranderd in een lucratieve horecabestemming. De verkoopprijs voor Öztürk werd juist verlaagd met 110.000 euro vanwege ‘inbraakschade’, maar het bureau kan niet vaststellen waar dit op is gebaseerd. Aangiftes van de inbraak zijn nimmer gevonden. Öztürk was vanochtend nog niet bereikbaar voor commentaar.

Eerder dit jaar meldde NRC dat de voormalige leiding van Daelzicht veel zaken deed met bevriende partijen, waarbij veelal slechts één offerte werd gevraagd. Het onderzoeksbureau bevestigt die gang van zaken.

Lees ook wat NRC destijds over de zaak schreef: Voordat hij in 2012 in de Tweede Kamer kwam, deed Selçuk Öztürk omstreden zaken met twee zorginstellingen.

Niet transparant

Daelzicht gaf op niet-transparante wijze opdrachten aan aannemers en andere toeleveranciers die tegelijkertijd een bedrag doneerden aan de gehandicapteninstelling. Wie meer doneerde kreeg grotere opdrachten.

Volgens onderzoeksbureau Integis was er sprake van „vermenging van functies” bij de wijze waarop toeleveranciers werden ingehuurd. Binnen de organisatie was er een „gebrek aan inherent kritisch vermogen”.

De onderzoekers noemen de manier waarop die geldstromen waren georganiseerd „uiterst onwenselijk”. Er bestond „een relatie tussen enerzijds de orde van grootte van de storting door ‘Vrienden van Daelzicht’ en anderzijds de bij Daelzicht gerealiseerde omzet door betreffende ‘Vrienden’”.

De inmiddels afgetreden raad van bestuur van Daelzicht betaalde jarenlang een lokale ondernemer voor vastgoedadviezen. In die functie was hij betrokken bij het verstrekken van 24 miljoen euro aan opdrachten aan bedrijven waar hij zelf aan verbonden was.

Omstreden projectontwikkelaar

Daelzicht huurde daarnaast meer dan vijf jaar een projectmanager in. In die functie autoriseerde hij de facturen die zijn eigen BV naar Daelzicht stuurde.

De zorginstelling hielp de omstreden projectontwikkelaar Piet van Pol, die eerder dit jaar veroordeeld werd voor omkoping, met financiering bij de bank. Daelzicht besloot op verzoek van Van Pol niet tien maar vijftien jaar een pand te huren van Van Pol. In ruil hiervoor doneerde hij 100.000 euro aan de zorginstelling. Het onderzoeksbureau constateert dat de „(administratieve) vastleggingen zijdens Daelzicht niet transparant hebben plaatsgevonden”. Het bureau onderzocht niet hoeveel financieel nadeel Daelzicht van alle transacties heeft gehad. De raad van toezicht moet nog besluiten of er een onderzoek komt naar de omvang van de mogelijke schade.

Lees ook: Zorginstelling Daelzicht geeft bedrijven opdrachten: voor tuinonderhoud, brandveiligheid, gebouweninrichting. Het werk gaat voornamelijk naar ‘voorkeursleveranciers’: goede bekenden van het management.