Recensie

Kirsten van Teijn speelt dwars door alle gêne heen

‘Ik heb jeuk!” zingt en scandeert cabaretière Kirsten van Teijn als openingsnummer van Zalf, haar tweede programma sinds ze in 2013 het Groninger Studentencabaretfestival won.

Met een stormkracht die aan de Duitse punkzangeres Nina Hagen doet denken – grotesk, grommend, gillend en gesticulerend.

Al in haar tweede liedje wordt echter duidelijk dat ze ook over heel andere zangstemmen beschikt. Cabaretesk, intiem, ze heeft het allemaal in huis. En haar gitarist Leon Sibum weet al die genres passend te begeleiden.

Zalf is grotendeels gewijd aan de ellendige ongemakken van een vrouw die al sinds haar babytijd aan eczemen lijdt. Kirsten van Teijn (27) weet daar plastisch over te vertellen. Zo plastisch dat ze dwars door de bijbehorende gêne heen speelt.

Bijna elk woordje krijgt een extra gebaar en/of een extra zot stemmetje mee. Dat kan af en toe wat veel van het goede zijn.

„Ik knal uit m’n voegen”, zegt ze op zeker moment zelf, verwijzend naar de overdaad die haar optreden kenmerkt. Maar zaterdagavond, toen dit programma in de Verkadefabriek in Den Bosch in première ging, had ze daarmee de lachers ruimschoots op haar hand, dat wel.