Opinie

    • Christiaan Weijts

God allemachtig

‘Bent u gast of naturalisant?” De vrouw die me dit vraagt draagt een zak vol plastic rood-wit-blauwe vlaggetjes. Zijn die om straks mee te wapperen, als de koning binnenkomt? Want die is erbij, in de Nieuwe Kerk in Den Haag, op deze tiende Naturalisatiedag.

Zo’n vijftig nieuwe Nederlanders uit 27 landen krijgen een papiertje nadat ze ‘Dat verklaar en beloof ik’ hebben gezegd of ‘Zo waarlijk helpe mij God almachtig.’ In foutloos Nederlands. Daar is PvdA-wethouder Rabin Baldewsingh heel streng in. Dat moet ook wel, zeker nu hij vanmorgen in het AD klaagde over het erbarmelijke taalniveau van veel nieuwkomers. Vaak zeggen ze abusievelijk ‘God allemachtig.’ Vandaag hoeft het maar bij één man opnieuw. „Zo waarlijk… helpe mij… God… almachtig.” Goed zo. Braaf. Hier is je paspoort. En lief lachen straks, op de foto met de koning.

Dat Baldewsingh in het AD beweert dat het inburgeringsbeleid ‘failliet’ is, maakt dit ritueel nog leger dan het al is. Hij houdt een speech, waarvan we op Omroep West later horen dat hij ernstig twijfelt of zijn publiek die wel heeft verstaan: „Als u denkt, ik ben genaturaliseerd, en ga straks lekker in m’n theehuis zitten of achter m’n Bollywood-schotel, dan bent u niet verbonden.” En wel in je biljartcafé of achter je eredivisielivestream? Als alleen actief betrokken inwoners zich echt Nederlander mogen noemen, blijven er weinig over.

Sinds 2013 moeten nieuwkomers zelf hun inburgeringscursus regelen. En dat gaat massaal fout. De helft haalt het examen niet. En die andere helft is volgens Baldewsingh dus ook ondermaats. Drie maanden voor 15 maart verlangt de PvdA’er ineens terug naar het beleid van Rita Verdonk, toen de gemeenten de inburgering verzorgden en toezicht hielden.

Ik heb ook wel een kleine tip. Stop met het benaderen van nieuwkomers als onvolwassenen. Op inburgeren.nl wemelt het van de idiote voorbeeldexamenvragen. De tv staat aan maar niemand kijkt. Moet hij a) uit, b) op stand-by, c) zachter?

Hoeveel ‘echte’ Nederlanders zouden het juiste antwoord kennen op dit essentiële aspect van onze nationale identiteit? En hoeveel kunnen er twee Wilhelmus-coupletten meezingen, zoals deze kersverse Nederlanders deze ochtend doen? Nou ja, driekwart zingt mee, met de blik op het tekstscherm achterin. Eén vrouw zie ik alleen maar glimlachen, terwijl ze haar tranen onderdrukt. In het publiek zwaait, naast een zwartgesluierde vrouw, maar één jongetje met een plastic vlaggetje.

Christiaan Weijts schrijft hier elke vrijdag een column, op andere dagen doen Tom-Jan Meeus en Jutta Chorus dit.
    • Christiaan Weijts