Dichte deur

Het nieuws werd donderdagavond beheerst door journalisten die verslag deden van journalisten die stonden te wachten voor een dichte deur in het Tweede Kamergebouw in Den Haag. Het duurde heel lang. Ze speelden met hun mobieltjes en ze wisten ook al wat er ging gebeuren als de deur open zou gaan. Dan stonden de neuzen weer dezelfde kant op en zou alles wat SP was zich achter SP-leider Emile Roemer scharen die er eerder die dag in het AD op zo’n laffe manier van langs had gekregen van anonieme fractiegenoten.

Het was een witte deur, kunststof zo te zien.

Het leek me geen journalistieke droom om daar te zijn, en zo zag het er ook niet uit, maar de verslaggevers zelf hielden ons via de sociale media graag op de hoogte van het feit dat ze erbij waren. Voor die dichte deur.

Nynke de Zoeten van de NOS deelde op Twitter een foto van de deur. Iemand van de SP, je wilt dan toch ook weten wie, had een propje in het sleutelgat gestopt zodat er niet kon worden afgeluisterd of gefilmd. Zouden ze elkaar anders daadwerkelijk gaan verdringen om door dat gat te kijken, en zou dat worden uitgezonden? Waarschijnlijk wel.

Floor Bremer, journalist van RTL Nieuws, vond het wel nieuwswaardig dat ze al tweeënhalf uur voor een dichte deur stond. #dichtedeur

Even later vonden we haar terug op een kiekje van collega Jan Hoedeman van het AD, die de tekst ‘de deur leek open te gaan’ de wereld in slingerde. Dat had hij dan mooi ook als eerste.

Zag je die Floor Bremer en Dominique van der Heyde van de NOS als twee ooievaars naast elkaar staan, de microfoon met gestrekte arm voor zich uitgestoken. Floor met een verbeten trek om de mond. Dominique rustig, in alles uitstralend dat ze wel vaker voor een dichte deur had gestaan. Thuis zetten we ons geld dan ook op Dominique, die toen de deur openging meteen genadeloos toesloeg. Hoe ze dat doet weet je nooit, maar in een split second was ze al haar collega’s te snel af. Wat opviel was dat Emile Roemer een haast roze gloed op de wangen had toen hij tegen Dominique zei dat ze een ‘goed gesprek’ hadden gehad. Daarna liepen al die SP’ers door een gang naar buiten. Niemand die wat zei, maar ze werden voor de zekerheid toch maar achtervolgd.

Een half uur later zat Dominique alleen in een inmiddels verlaten vergaderzaaltje. Ze had geen idee wat er daar allemaal gezegd was, maar het had wel lang geduurd. Ze was gewoon door die deur naar binnen gestapt. Begrijpelijk wel, ze had er zo lang voor gestaan.

heeft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.