Op deze plaat staan mijn hart en ballen/Kermisrit van een uur/En dit vinden anderen

Afrojack (26) uit Spijkenisse bracht gisteren zijn eerste eigen album uit // Sting en Snoop Dogg zingen mee // „Ik wilde een andere kant van mezelf laten zien. Het leven is niet constant: la-la-la.”

None
Foto Rankin

Na jarenlang internationaal miljoenensucces met zijn snoeihard gemixte climaxmuziek, brengt producer en club-dj Nick ‘Afrojack’ van de Wall (26) uit Spijkenisse deze week zijn eerste album uit als artiest, Forget the World. „Ik ben kwetsbaar, nu”, zegt de jonge dance-dj in het hoofdkantoor van Radio 538 in Hilversum, omringd door promotors en management, en diep onderuitgezakt met zijn hoge felroze sneakers op de rand van de tafel. „Dit is de eerste keer dat ik 85 minuten lang mezelf presenteer op iets dat de rest van mijn leven bij me blijft.”

Afrojack is een glimmend boegbeeld van de mainstream-dancemuziek; het genre waarin Nederlandse dj’s en danceproducers als Tiësto, Armin van Buuren en Martin Garrix de afgelopen jaren zijn uitgegroeid tot wereldsterren die miljoenen dollars omzetten en in privéjets kriskras de wereld over vliegen. Afrojack is veelgevraagd als club-dj op de meest luxueuze locaties; hitproducer voor sterren als Madonna, Beyoncé en Enrique Iglesias, en buitengewoon bemiddeld. Buiten staat op de parkeerplaats in Hilversum zijn Rolls-Royce te glimmen in de zon. De meesten van zijn collega-superster-dj’s uit Nederland houden hun luxe en welvaart wat op de achtergrond. Maar de jonge superster uit Spijkenisse schaamt zich niet voor zijn voorliefde voor mooie, dure dingen. Nadat hij vorig jaar een net gekochte Ferrari in de prak had gereden, zette hij lachend een foto van het wrak online. Maar de hoon die daarop volgde, raakt hem wel, vertelt Van de Wall. „Ik word door mensen die me nooit hebben gesproken in de krant neergezet als een arrogante lul omdat ik mijn Ferrari heb gecrasht en in een privéjet vlieg. Dat doet fokking pijn.”

Van de Wall ziet de luxe zelf als een positief symbool. Hij viert er zijn succes mee, het feit dat hij naar eigen gevoel „alles uit het leven haalt”.

De dj bouwde zijn internationale succes op met wat hij ook zelf „pure climaxmuziek” noemt: slim en effectief geproduceerde, razende extase-platen met snoeihard gemixte beukende beats en vaak de opbouw naar een climax met penetrante pieptonen of vocale samples. Hij hielp met zijn Franse mentor en productiepartner David Guetta het geluid van Europese dance dominant te maken in de Amerikaanse popmuziek.

De echte ‘ik’

De dj vindt dit debuutalbum een scheidslijn in zijn carrière. „Ik kan niet meer zeggen, zoals bijvoorbeeld bij een single, het was voor de grap of voor een mattie van me. Dit is echt ‘ik’. Hiervoor was het: feesten-feesten-feesten en bracht ik nooit mijn andere emoties in muziek uit omdat mijn label en manager zeiden: dat kunnen we niet verkopen. Ik wilde nu een andere kant van mezelf laten zien. Het leven is niet constant: la-la-la. Wat op deze plaat staat, zijn mijn hart en mijn ballen. .”

Forget the World – een popplaat met Van de Wall als leidende producent – is met invloeden uit rock, rap en klassiek muzikaal breder dan het oeuvre van Afrojack tot nu toe. Beroemde gastvocalisten onderstrepen de sterrenstatus die de Nederlandse dj inmiddels heeft. Sting zingt op het album met zijn geknepen stem over daklozen in Catch Tomorrow. Snoop Dogg rapt op single Dynamite rauwer dan op het recente eigen werk van de rapper.

Het album van Afrojack verschijnt op legendarisch raplabel Def Jam (o.a. Beastie Boys, Public Enemy, Jay Z, Kanye West) en de dj hoopt meer grote rappers in zijn studio te krijgen. „Ik zou ook een keer Kanye West weer willen laten rappen zoals hij op het nummer Monster doet.”

Voor Van de Wall zijn de overeenkomsten tussen de diverse muziekstijlen het meest interessant. Zijn voorliefde voor urbanmuziek maakte zijn dance-stijl herkenbaar bij het grote poppubliek en hielp hem bij het veroveren van de Amerikaanse markt. Hij is ook geïnteresseerd in dwarsverbanden met rock en klassieke muziek, omdat hij veel overlap ziet in de wijze waarop de muzikale spanning wordt opgebouwd.

Niet altijd de vrolijke vogel

Van de Wall weet al hoe het voelt een wereldhit te scoren en miljoenen te verdienen met zijn muziek. Met Forget the World wil hij „de connectie met mijn fans uitbreiden.” Hij vertelt over een inzinking tijdens Oud en Nieuw in de opgeklopte feeststad Las Vegas, waar hij zich realiseerde dat hij afgelopen Kerstavond „al om negen uur bij mijn familie weg moest om naar India te vliegen voor een boeking om daarna door te reizen naar de Verenigde Staten, ik was in totaal veertig uur onderweg. Ik zat er echt even doorheen, was de weg kwijt, in tranen en zoekende: wat is het leven nou?”

Een week later belde collega-superster David Guetta hem „en die klonk ook niet blij. Ik vertelde hem hoe ik me in Vegas had gevoeld. Hij had dat helemaal niet van mij verwacht.”

Het voorval versterkte zijn band met Guetta, zegt Van de Wall. Maar de dj vertelt het ook om zijn muzikale keuzes te illustreren; op zijn debuutalbum wilde hij zijn eigen emoties nadrukkelijk laten doorschemeren, zegt hij.

„In de kwetsbaarheid van een nummer als Mexico, zonder beat en zo langzaam.” En in teksten waaraan Van de Wall meeschreef. „Die laten zien dat ik niet altijd een vrolijk rond springende vogel ben. Hoe kunnen mensen weten dat je andere emoties hebt wanneer je ze niet laat zien? Op dit album ben ik een persoon geworden.”

    • Saul van Stapele
    • Rolinde Hoorntje