Dubbelspel van vader en zoon bij FC Porto

Deal NRC bericht elke dag in de ‘Deal van de dag’ op basis van documenten uit Football Leaks uit de binnenwereld van het internationale voetbal. Vandaag: de Portugese makelaar Alexandre Pinto da Costa.


Misschien doet het iets met je beoordelingsvermogen, als je een man van in de veertig bent en je vader is al sinds je puberteit de voorzitter van FC Porto, de club waarvan je lid bent gemaakt toen je geboren werd. De club waarvoor je de eerste supportersorganisatie oprichtte, en waarvan je meteen aandelen kocht op de dag dat hij naar de beurs ging. Als je leven zo doordrenkt is van FC Porto, ligt het misschien voor de hand dat je daar ook je brood mee wilt verdienen.

Begin dit jaar publiceerde klokkenluidersplatform Football Leaks contracten waaruit bleek dat Alexandre Pinto da Costa, zoon van Porto-voorzitter Jorge Nuno Pinto da Costa, als makelaar optrad bij transfers van Porto-spelers. Dit deed hij onder andere met zijn bedrijfje Soccer Energy, dat hij runt met een oud-studiegenoot. Belangenverstrengeling ligt dan op de loer. In de praktijk verdienen spelersmakelaars toch al wat de gek ervoor geeft, ook als ze niet de zoon van de voorzitter zijn.

Misschien doet het ook iets met je beoordelingsvermogen als je al sinds 1982 aan het roer van een grote club staat. Blijkbaar vond Jorge het goed, dat zijn zoon deal na deal sloot bij Porto.

Vicevoorzitter Angelino Ferreira maakte wél bezwaar toen de contracten waren gepubliceerd. “Ook als er vanuit juridisch oogpunt geen sprake is van belangenverstrengeling, is er nog wel een gebrek aan transparantie”, zei hij in oktober tegen het Portugese Expresso. Porto presenteerde toen een recordverlies van ruim 58 miljoen euro over het seizoen 2015/16. Vooral de opbrengsten uit spelerstransacties vielen tegen. “De situatie roept ethische vragen op”, zei Ferreira over de Pinto’s.

De nieuwe Football Leaks-documenten waarover NRC en onderzoeksnetwerk EIC beschikken voegen nog wat vragen aan dat lijstje toe. Zoon Alexandre blijkt bij minstens twee transfers namens zowel de verkopende als de kopende club te hebben opgetreden. Dat is in Portugal bij wet verboden. Ook de voetbalbond schrijft voor: “De bemiddelaar kan slechts namens een van de contractpartijen handelen.”

In juni 2013 tekende Alexandres bedrijfje Energy Soccer een contract met Porto, om de Braziliaanse speler Carlos Eduardo naar de club te halen. Eduardo speelde toen bij Estoril Praia, de eerste-divisieclub uit Cascais, bij Lissabon. Porto betaalde Energy Soccer 100.000 euro plus btw voor de bemiddeling. Twee maanden later kwam eenzelfde soort contract rond met Estoril: dat betaalde Energy Soccer 180.000 euro om Eduardo weg te brengen. Voor wie zal Alexandre zich het hardst hebben ingespannen? De thuisclub of de club die het best betaalde?

Iets vergelijkbaars gebeurde die zomer toen Porto’s verdediger Rolando voor 600.000 euro werd verhuurd aan Internazionale. Energy Soccer stuurde een rekening van 73.800 euro naar Porto, en op dezelfde dag een rekening van 75.000 euro naar Inter.

Grote vraag: wat wist vader Jorge hiervan? Porto, Alexandre Pinto en Energy Soccer wilden niet ingaan op vragen van EIC.

Alexandre Pinto da Costa

: Eigenaar van voetbalmakelaarskantoor Energy Soccer
: helpt bij minstens twee transfers zowel de kopende als de
verkopende partij. Zoals hier, als Carlos Eduardo van Estoril naar FC Porto gaat.

Uit het contract van Luciano d'Onofrio
Uit het contract van Luciano d'Onofrio