Sommige asperge-eters ruiken niet dat hun urine stinkt

Drie op de vijf mensen ruiken niks vreemds aan hun urine nadat ze asperges hebben gegeten. Het zit in de genen.

iStock

Veel mensen die asperges eten worden daar later aan herinnerd door de penetrante geur van hun plas. Drie op de vijf mensen ruiken echter niks vreemds. Het is een kwestie van erfelijkheid.

Dat schrijven epidemiologen en statistici dinsdag in het traditionele kerstnummer van het medische tijdschrift The BMJ. Dat kerstnummer bevat grappige resultaten van serieus uitgevoerd onderzoek.

Het idee voor dit onderzoek ontstond tijdens een wetenschappelijke bijeenkomst op het Zweedse platteland. Het ging daar onder andere over de erfelijkheid van prostaatkanker. Maar nadat bij het diner verse asperges waren verorberd werd duidelijk dat sommige onderzoekers de gevolgen niet roken.

Dat moest worden uitgezocht. Het gebeurde in twee grote, langdurige en beroemde voedings- en gezondheidsonderzoeken in de Verenigde Staten (de Nurses’ Health Study en de Health Professionals Follow-up Study). 61,5 procent van de vrouwen en 58 procent van de mannen rook desgevraagd geen aspergegeur in hun eigen urine. De onderzoekers vonden drie genetische varianten die ieder een geurreceptor beïnvloeden, wat maakt dat de geur van gegeten asperges niet wordt geroken.

Asperges produceren de zwavelhoudende stof asparagusinezuur, waarschijnlijk als verdediging tegen vraat van aaltjes in de bodem. In het menselijk lichaam wordt die stof afgebroken tot vluchtige zwavelverbindingen die snel via de nieren worden geloosd. Die stoffen hebben een stevige geur.

Dat vrouwen minder vaak hun verorberde asperges terugruiken is vreemd, schrijven de onderzoekers. Mogelijk verafschuwen vrouwen het idee meer dan mannen dat zij iets speciaals in hun urine kunnen ruiken. Of misschien ligt het aan de plashouding, die bij vrouwen minder ideaal is om geuren uit de urine op te snuiven.

Er zijn meer open vragen. Heeft deze variatie in het reukvermogen bijvoorbeeld enig evolutionair nut?