Recensie

Originele, stralende El Nino

De uitvoering van John Adams’ El Nino tekende het 55ste jubileum van de ZaterdagMatinee. Het stuk bevat veel frappante vondsten.

Archieffoto van het Radio Filharmonisch Orkest met het Groot Omroepkoor. Foto Hans van der Woerd

Met John Adams’ kerstoratorium El Nino (2000) vierde de ZaterdagMatinee zijn 55ste jubileum. In stijl, want sinds de oprichting waren er honderden eigentijdse werken in juist deze serie te beluisteren. Adams wilde met El Nino een Kerstoratorium schrijven in Händelstijl. Zijn werk vertelt een universeel en actueel verhaal over geboorte en op de vlucht zijn. De tekst omvat bijbelteksten naast apocriefe verhalen, maar de voornaamste trouvaille zijn de gedichten van dichteres Rosario Castellanos (1925-1974), die het verhaal effectief naar het nu trekken.

El Nino bevat vele vondsten die frapperen en ontroeren. De driehoofdige verteller bijvoorbeeld, gezongen door drie countertenoren, die óók stem geven aan aartsengel Gabriel. Sowieso is de instrumentatie volstrekt origineel – met celloflageoletten boven zachte bassen en harpgetinkel bij voorbeeld, of fluit, synthesizer en piano ter ondersteuning van Jozefs liefdeslied.

Markus Stenz liet het Radio Filharmonisch Orkest net zo stralend spelen als het Groot Omroepkoor zong. Het Nationaal Kinderkoor zorgde met een engelachtig helder gezongen finale voor een hemels slotakkoord.