Albumoverzicht: John Legend heeft een nieuwe koers gekozen

Peter Doherty klinkt flink beneveld op zijn nieuwe album. Spannender zijn de nieuwe platen van producer Makám en jazz-trio Einzelgänger.

  • ●●●●

    John Legend: Darkness and Light

    Darkness and Light Pop: Wereldster John Legend heeft een nieuwe koers gekozen. Hij fleemt niet voort zoals in wereldhit ‘All Of Me’, en zoekt ook geen aansluiting bij de rap-scene. Op Darkness and Light schuift Legend op richting een onderzoekend soort muziek, waarbij ieder liedje een andere sfeer uitdrukt. De omlijsting met fluit-achtige blazers, door Kamasi Washington, in ‘Right By You’, klinkt mooi minimalistisch.

    Tegen het kwijnende geluidsbeeld van ‘Surefire’ klinkt Legend bijna pijnlijk naakt en kwetsbaar. Daar staat een wellustig swingend ‘Penthouse Floor’ tegenover, en een gospel-achtig ‘Marching Into The Dark’, met opnieuw een opvallend beheerste instrumentatie.Er zijn mindere momenten. Zo lijdt ‘Love Me Now’ onder een Lionel Richie-achtig, opdringerig gesmeek om liefde, en volgt ‘Temporarily Painless’ een te typische Legend-melodie. Maar de afwisseling van exuberantie en terughoudendheid is geslaagd en opwindend, met de daverende samenzang met Brittany Howard (Alabama Shakes) in het titelnummer als hoogtepunt. Hester Carvalho

  • ●●●●

    Makám: Than Sadet

    Than Sadet Dance: Op het debuut van de Nederlandse dj en producer Makám (Guy Blanken), is Azië nooit ver weg. Hij bedacht het op een afgelegen Thais strand, Than Sadet. Het resulteerde in 14 tracks die gevarieerd zijn in stijl, maar eensgezind in ondertoon: een flinke vlaag junglemystiek.

    Het gaat van het mijmerende housenummer ‘Stray Dog’ tot de zwoele eilandode ‘Than Sadet’, met prachtige oosterse fluit naar het drijvende ‘Thunder Drums’, een staccato drumsolo met enkel percussie-variaties. Makám beweegt van blij naar melancholisch, van acidhouse naar beatloos en bijna alles is even goed. Ieder nummer is aan iets op het eiland gelinkt. Daarnaast valt de humor op: het begint met het gekwetter in ‘Chihuahuas’, daarna komt een warlord met barse stem orde op zaken stellen in ‘Mr. Singh’. Than Sadet kent evenveel kwinkslagen als momenten van reflectie. Het is een Oosters sprookje met humor en perspectief.
    Rolinde Hoorntje

  • ●●●●●

    Sonya Yoncheva, Karine Deshayes, Ensemble Amarillis: Pergolesi: Stabat Mater

    Pergolesi: Stabat Mater Klassiek: Vlak voor zijn dood schreef de 26-jarige Giovanni Battista Pergolesi met zijn Stabat Mater een iconisch werk, dat diepe sporen trekt door de geschiedenis. Hij toonde tijdgenoten en toekomstige generaties de muzikale spanwijdte van dit middeleeuwse gedicht over moeder Maria die onder het kruis treurt om de lijdensweg van haar zoon Jezus.

    ‘Een goddelijk gedicht van pijn,’ noemde operacomponist Vincenzo Bellini dit werk. Pergolesi kreeg veel navolgers, maar hij staat nog altijd bovenop de berg van honderden toonzettingen van het Stabat Mater. Zijn muziek vormt een mengeling van hemel en aarde. Bij sopraan Sonya Yoncheva en mezzo Karine Deshayes slaat de weegschaal door naar het operateske drama. De blik van de muziek richt zich naar beneden, het duistere graf in, bijna geen noot zweeft naar het zwerk. De hemelse muziek blijft met de voeten op aarde. Joost Galema

  • ●●●●●

    Einzelgänger: Musica Gymnastica

    Musica Gymnastica Jazz: Trombone, bariton/klarinet en gitaar vormen samen een onconventioneel pact in het nieuwe jazztrio Einzelgänger. Onder aanvoering van trombonist Louk Boudesteijn (New Rotterdam Jazz Orchestra, Fullduplex, maar ook lid van The Special Request Horns die menig popartiest bijstaan) zoeken rietblazer Nils van Haften en gitarist Anton Goudsmit naar improvisatievormen die wisselend dansen, prikkelen en bijten.

    Einzelgänger wringt zich op het album ‘Musica Gymnastica’ kaal, scheppend en onbegrensd in vele bochten. De melodische figuren die Boudesteijn componeerde als uitgangspunt voor tien stukken gaan van melancholiek tot snijdend en glijdend (‘Flyte’), met steeds weer wisselende rollen waarin de een’spaarzaam ‘draagt’ zodat de ander juist lyrisch kan improviseren. De muzikale lenigheid van de drie staat centraal - buitelend en struikelend soms, getuige ook de droogkomische video’s van de drie in sullige sportoutfits. Amanda Kuyper

  • ●●●●●

    Peter Doherty: Hamburg Demonstrations

    Hamburg Demonstrations Pop: De geest van Amy Winehouse dwaalt rond op het nieuwe soloalbum van Peter Doherty. Op dit Hamburg Demonstrations zingt hij een zwaarmoedig eerbetoon ‘Flags Of The Old Regime’, over Winehouse, en gebruikte hij haar tekst voor ‘Birdcage’- beide over de verstikkende gevolgen van roem (‘The sickness of celebrity’), en de neiging tot exces (‘Up for three nights’).

    Ondanks berichten van het tegendeel, klinkt Doherty, voorman van The Libertines, alsof hij ronddwaalt in een waas van drank en drugs. Zijn zang kan op raaskallende manier overtuigend zijn, maar zwalkt hier langs de noten. Doherty’s talent voor melancholische deuntjes wordt bovendien overstemd door zijn neiging tot hoempa en al te nonchalante uitvoeringen. Deze onevenwichtige collectie liedjes heeft één lichtpunt, in het gedreven ‘Hell To Pay At The Gates Of Heaven’, als hij de ‘J-45’ - een gitaar-type - bezingt: ‘Come on boys you gotta choose your weapon/ J-45 or AK-47’. Hester Carvalho