Een mooi moment

X&Y In de marge van het wereldnieuws proberen gewone mensen, X&Y, indruk op elkaar te maken, iets netjes op te lossen of wanhopig hun hachje te redden.

Jeroens eerste vrouw, Petra, overleed op 17 december, ’s avonds, nu bijna twintig jaar geleden, en al die jaren heeft Jeroen op die datum haar overlijden herdacht. ’s Middags ging hij uit zijn werk altijd naar het graf, de eerste jaren met een leeg gevoel en kapot van verdriet, later werd dat gevoel meer melancholisch. In de kapel stak hij altijd een kaarsje voor haar aan. ’s Avonds dronk hij een fles wijn uit haar sterfjaar en las hij een paar van Petra’s brieven. Omdat hij in hun verkeringstijd een jaar in het buitenland heeft gezeten, hebben ze elkaar vaak geschreven.

Jeroen is hertrouwd geweest, maar ook weer gescheiden en de vriendin die hij nu anderhalf jaar heeft, Mia, is jarig de zeventiende. Ze wordt vijftig en wil dat op die datum ook vieren, want het is op een zaterdag. Mia heeft hotelvouchers voor degenen die van ver komen, zodat ze er een nachtje aan vast kunnen plakken.

Vorig jaar was er geen probleem, toen was ze op haar verjaardag in Brussel, bij haar zus, maar dit jaar wil Mia graag dat Jeroen op haar feest aanwezig is. Ze ziet het als een mooi moment om hem aan haar familie en vrienden te presenteren. ’s Morgens zou hij wat haar betreft naar het graf kunnen gaan en vanaf daar doorrijden naar haar huis. Maar voor Jeroen, die toch al niet zo dol is op feesten, kunnen die twee dingen, vieren en rouwen, niet samen gaan. Het feest een week uitstellen gaat ook niet, want dan is het Kerstavond, en nog een week later is het Oudjaar.

Mia zou haar zus om advies willen vragen, maar die heeft op het moment zo haar eigen problemen. Ten einde raad omschrijft Mia de kwestie op een online vrouwenforum. Misschien heeft iemand een oplossing waar ze zelf zo gauw niet op komt. Maar de vrouwen die reageren, vinden haar een egoïstisch kreng dat geen rekening houdt met iemands gevoelens ten opzichte van een overledene. ‘Als je zo nodig een feest moet geven op iemands graf’, schrijft iemand, ‘ga dan zelf lekker onder een trein liggen.’

Mia denkt dat ze het misschien niet goed heeft opgeschreven. Of niet volledig. Het is zo, voegt ze eraan toe, dat die hotelvouchers nog tot het eind van dit jaar geldig zijn.