Rico Verhoeven: de onbesproken kampioen

Profiel Rico Verhoeven Ze zijn elkaars absolute tegenpolen, ‘het beest’ Badr Hari en tacticus Rico Verhoeven. Hari liet zich uitdagen. In Oberhausen is het dan eindelijk zover. Het gevecht waar zo lang naar werd uitgekeken.

Foto Olaf Kraak/ANP

Had Rico Verhoeven (27) zijn lot zelf mogen bepalen, dan was hij nu geen wereldkampioen kickboksen geweest. Zo ver durft zijn vader Jos Verhoeven (56) wel te gaan.

Als jochie heeft Verhoeven er vaak geen trek in om met pa mee te gaan naar diens sportschool in Tholen, iets boven Bergen op Zoom. Hij wil liever basketballen, voetballen, heeft niet zo veel met kyokushinkai, de aan kickboksen verwante discipline waarin zijn vader tot twee keer toe Nederlands kampioen werd. „Maar hij moest mee”, vertelt Jos in de bijkeuken van het ouderlijk huis. „Zelf begon ik pas op mijn veertiende te trainen. Veel te oud. Het moet zo jong mogelijk. Ik wilde dat mijn passie ook zijn passie werd. We zijn als Max en Jos Verstappen. Van wie kan hij het nou beter leren dan van zijn eigen vader?”

Verhoeven is zes jaar als hij zijn eerste partij vecht, spelenderwijs, zonder winnaars of verliezers. Zijn tegenstander is tien. In zijn leeftijdscategorie hebben ze op de club niemand van een gelijk gewicht kunnen vinden. Jos: „Rico was grof gebouwd. Met van die grote poten. Een ideaal wapen voor een kickbokser. Je wil niet weten hoeveel trappen je daarop krijgt in een partij.”

Wachten tot zijn zestiende

Verhoeven weegt 75 kilo op zijn twaalfde. In de ring wil niemand het tegen hem opnemen. Hij moet wachten tot hij zestien wordt, dan mag hij uitkomen in de categorie zwaargewicht. Pa blijft hem naar de sportschool leuren, brengt hem alles bij wat hij weet. Jos: „Vaak wilde hij stoppen. Dan zei ik: ‘Rico, jongen, ik zie een groot kickbokser in jou.’”

In 2005 is het zover. Verhoevens eerste officiële gevecht is in Roosendaal tegen een man van 28. „Ik had met Rico getraind op een knock-out. Laat hem maar komen, en dan bam, die rechtse er vol op. Precies dat gebeurde.” Een paar weken later hetzelfde recept: in Vlissingen slaat Rico, net 16 jaar, zijn 31-jarige tegenstander tegen de grond. Jos: „Ik dacht: shit, kan dit psychisch wel?”

Maar Verhoeven is er zelf ondertussen ook van doordrongen dat hij wil en kan vechten. Elke wedstrijd die hij wint doet zijn zelfvertrouwen groeien, ziet zijn vader. „Maar hij is nooit gaan stoefen. Ik heb een hekel aan vechters die bluffen, en dat heb ik Rico ook afgeleerd.”

Op zijn negentiende mag Verhoeven invallen op het hoogste niveau wereldwijd, het Japanse K-1. De wedstrijd is op Hawaï. Op punten verslaat hij een Japanner en hij plaatst zich voor de volgende ronde, maar Jos blaast dat gevecht af. „Als hij echt tegen de gevaarlijke mannen had moeten vechten, was hij helemaal afgeslacht, en dan stopt zo’n jongen ermee. Ik moest hem beschermen. Toen heb ik de dokter wijsgemaakt dat hij last had van zijn hand. En Rico begreep het.” Het is Verhoeven ten voeten uit: elke andere tiener had willen knokken, maar hij is bedachtzaam, ziet het grotere plaatje.

Jos Verhoeven heeft dan een stapje teruggedaan door de bekende kickbokstrainer Dennis Krouweel bij Team Rico te halen. „Bij het sparren deed hij me pijn. Ik had hulp nodig.”

Verhoeven moet van zijn vader de mbo-studie business management afmaken. „Ik heb tegen hem gezegd: je moet goed Engels kunnen, voor als je in het buitenland doorbreekt.”

Die doorbraak komt in 2013, bij de betrekkelijk nieuwe kickboksfederatie GLORY, een Amerikaans concern. Rico wint van onder anderen grootheid Peter Aerts en mag zich op zijn 24ste wereldkampioen zwaargewicht noemen. Drie jaar en vijf titelgevechten later is hij dat nog steeds, inmiddels nu en dan samen trainend met een andere grootheid: de Brit Tyson Fury, wereldkampioen boksen in zijn klasse, die hem zijn stoten leert perfectioneren.

Ambassadeur van de sport

Bij zijn sterrenstatus hoort een eigen sportschool, die Verhoeven begin dit jaar opent in zijn woonplaats Halsteren. Zijn gouden kampioenschapsgordels hangen er ingelijst tegenover de receptie, net als foto’s van zijn vriendin en dochtertjes.

Bij Koolen Photography, gelegen op hetzelfde industrieterrein als de sportschool, komt Verhoeven vaak binnenstappen voor een praatje. Edwin Koolen is de huisfotograaf van het gezin Verhoeven. Hij schoot deze week de plaatjes voor Verhoevens nieuwe sportkledinglijn. Hij heeft sinds kort ook zijn eigen parfum. Met zijn onbesproken gedrag is Verhoeven de ideale ambassadeur van een sport die jarenlang kampte met een slecht imago vanwege de georganiseerde misdaad die zich bij de vechtgala’s zou verzamelen.

Maar het wordt Rico Verhoeven nogal eens verweten dat hij voor een kickbokser wat te lief is. Hij is de kampioen zonder rafelrandjes. Vader Jos: „Rico is altijd ingetogen geweest. Maar pas op: hij ziet alles. En met die poten van hem sloopt hij je helemaal. Geen woorden maar daden.”