Lievelingsboek van ‘kwajongen Hansje’

Oud VVD-leider Hans Wiegel brengt Peter van Straaten een laatste saluut. „Hij was en is een van de grootste politieke tekenaars in onze geschiedenis.”

Hans Wiegel door Peter van Straaten

Peter van Straaten is overleden. Een icoon is niet meer. Ik breng hem een laatste saluut. Zijn boeken zijn een blijvende herinnering aan hem en zijn werk.

Ik heb er heel wat in bezit. Zoals Bij ons in het dorp: een vrolijke geschiedenis voor jong en oud, uitgegeven ter gelegenheid van de verkiezingen van 1977. Hoofdpersonen waren ‘de burgemeester’, sprekend lijkend op Joop den Uyl; ‘de pastoor’, hoe kan het anders dan in de gedaante van Dries van Agt; en de kwajongen ‘Hansje’, ook zeer herkenbaar.

In 1986 tekende en schreef Van Straaten De Janboel - Een gezellige gangstergeschiedenis. Voor wie niet thuis is in de politieke geschiedenis: handelend over het eerste kabinet-Lubbers.

Ik heb ze allebei in mijn bibliotheek. Daarna is er nooit meer zo’n boekje door hem gemaakt. Dat moet toch iets zeggen over al die kabinetten die daarna nog zijn gekomen.

Waar Peter van Straaten politiek zelf stond, weet ik niet precies. Wel ergens aan de linkerkant van het toneel. Maar iedereen die in de boeken die ik noemde voorkomt, kreeg eenzelfde behandeling van milde spot, zou ik willen zeggen.

Uit zijn werk blijkt dat hij niet zo’n hoge pet op had van het politieke debat en de beloften die er bij verkiezingen werden gedaan. Uit mijn lievelingsboek citeer ik daarom wat hij daarover schreef: „Eens in de vier jaar werd er in het dorp een groot feest gehouden. Hoe dit feest te omschrijven? Het was het feest van de waarheid, het feest waarbij de billen bloot moesten, het feest waarbij de verliezers toch winnaars waren, als je het vergeleek met het feest in 1894, het feest van de kleine verschuivingen, het feest van de stoelendans. Het feest van de holle leuzen, de valse lachen, de loze beloftes, het feest van de kniezers en de geknozenen.”

Aan het einde van zijn boek schreef hij: „Maar toen de zon bloedrood achter de toppen van de bomen zonk wisten ze allemaal diep in hun hart dat er eigenlijk niets, maar dan ook niets zou veranderen.”

Nu Peter van Straaten is overleden, is dat voor zijn dierbaren en naasten een groot verlies, voor ons allemaal een groot gemis. Hij was en is een van de grootste politieke tekenaars in onze geschiedenis. Zijn werk zorgt ervoor dat wij hem niet zullen vergeten.

Veel dank voor wat hij ons heeft nagelaten.