Recensie

Intrigerende technieken van David Maljkovic

Met de vlakschuurmachine

Kunstenaar Maljkovic (1973) presenteert bij Annet Gelink acht betekende fotowerken en één kleine video, waarvan een betovering uitgaat die zich pas langzaam openbaart.

David Maljkovic: Vignettes, 2016.

Er zijn kunstenaars die een verhaal vertellen. Materiaal, kleur, een sterk persoonlijk handschrift, compositie – alles dient om de boodschap helder voor het voetlicht te brengen. Deze kunstenaars blazen je van je voeten met hun virtuositeit. Helen Verhoeven doet dat in haar nieuwste werk, dat te zien (en bijna allemaal verkocht) is bij de Amsterdamse galerie Stigter van Doesburg.

Traag kijken

Heel anders gaat het bij het nieuwste werk van de Kroatische kunstenaar David Maljkovic (1973). Maljkovic presenteert bij Annet Gelink acht betekende fotowerken en één kleine video, waarvan een betovering uitgaat die zich pas langzaam openbaart. Traag kijken is het devies.

Wat zie je? Meer en minder scherpe opnames van huiselijke situaties: een lekker rulle plaid over een bank, een kattenechtpaar op een balkon, vingers, een pols met een horloge op grijze stof. Diep liggen de op linnen gedrukte prints in hun lijst. Over de prints heen zit plexiglas. En dit glas is zodanig bewerkt dat de afbeelding eronder slechts wazig zichtbaar is, alsof er wolkenveren tussen prints en glas zijn geblazen.

Lukrake voorstellingen?

Met een vlakschuurmachine, met laser en met de hand heeft de kunstenaar patronen in het glas ‘getekend’. Van een afstandje lijkt het alsof een kind van drie zich heeft uitgeleefd op een blanco vel papier – lijnen cirkelen en zwieren schijnbaar redeloos over het glas. Van dichtbij, en soms alleen met een bijzondere lichtinval, doemen voorstellingen op. Het zijn voorstellingen waarvan we sommige al herkennen uit ouder werk van Maljkovic, andere zijn nieuw: een verwaaide man op een scooter, een vrouw met lepelachtige armen, een heraldische figuur op een paard, een hippe stoel, een gezin.

Meer werk van David Maljkovic

Intrigerend zijn de technieken die Maljkovic toepast en die lijken op iets anders: de windveren komen van de vlakschuurmachine, wat draad lijkt blijkt getekend. Daarnaast verhouden de op het eerste gezicht lukrake voorstellingen zich wel degelijk tot de achterliggende foto’s. Al puzzelend worden tipjes van sluiers opgelicht en verbanden aangereikt. Maar het raadsel van deze bijzondere werken blijft onopgelost – gelukkig.