Recensie

Young gaat Cash achterna

Pop

Neil Young Peace Trail

In sommige opzichten lijkt Peace Trail, het veertigste album van Neil Young, een parodie op wereldverbeterende muziek uit de jaren zestig. Veel knulliger dan Youngs teksten over het milieu, moslims en verdraagzaamheid klonken de hippies destijds niet. Bijvoorbeeld in ‘Texas Rangers’, waar Young in dubbelgevouwen zinnen te veel woorden kwijt wil over bedreigde diersoorten en olieboringen. Maar ‘Terrorist Suicide Hanggliders’ is ondanks alles indrukwekkend. Dankzij Youngs gitaarsolo’s die gieren als een sirene, wordt het lauwe akoestische deel opgepept. En ook zijn stem blijft bijna ondraaglijk teder. Het sobere ‘My Pledge' zweemt naar de stijl van Johnny Cash. Young nam dit album op met Cash-producer Rick Rubin.