Opinie

Geweld tegen vrouwen is mannenzaak

Mannen, neem je verantwoordelijkheid, spreek andere mannen aan op hun gedrag, zegt

Het artikel ‘Verkrachting is het ergste niet’ van Alma Mathijsen (Opinie en Debat, 3/12) maakt eens en te meer duidelijk dat we in een cultuur leven die geweld tegen vrouwen accepteert, normaliseert en zelfs stimuleert. Zowel in het plegen van het geweld als in de aanmoediging ervan spelen mannen een hoofdrol. Zij zouden dan ook een hoofdrol moeten spelen in de aanpak ervan. Mannen: neem je verantwoordelijkheid, spreek andere mannen aan op hun gedrag en grijp in.

De gemeente Amsterdam lanceerde deze week een integrale aanpak van straatintimidatie. De publicatie van het plan viel midden in de White Ribbon-campagne, een wereldwijde 16-daagse actie die mannen oproept om geweld tegen vrouwen te bestrijden of op zijn minst te veroordelen. De campagne, voor het eerst ook in Nederland, is een reactie op een massamoord op veertien vrouwen op een universiteitscampus in het Canadese Montréal, nu 25 jaar geleden. De dader verklaarde in een afscheidsbrief dat hij een bloedbad ging aanrichten onder vrouwen omdat hij een hekel had aan het feminisme. Mannen, getooid met witte linten, organiseerden kort erna een demonstratieve tocht, die nu jaarlijks plaatsvindt.

De aanpak van straatintimidatie door de overheid is meer dan een symbolische daad. Verbale straatintimidatie – het nafluiten, naroepen, uitschelden en bedreigen van vrouwen – is vaak de opstap naar daden. Escalatie ontstaat gemakkelijk als praatjes en daden geaccepteerd worden door de groep waarin ze plaatsvinden.

Voor veel vrouwen is dit extra schokkend omdat ze dagelijks geconfronteerd worden met dit geweld: vaak in woorden, maar heel vaak ook in daden. Uit Europees onderzoek uit 2014 blijkt dat bijna de helft van de Nederlandse vrouwen (45 procent) sinds hun 15de jaar te maken heeft gehad met fysiek of seksueel geweld en dat 10 procent van de Nederlandse vrouwen ooit is verkracht. Voor 51 procent van de vrouwen is dreiging van fysiek of seksueel geweld een reden om bepaalde plaatsen te vermijden. Negen van de tien daders van fysiek en seksueel geweld zijn mannen. Emancipator, een organisatie voor mannen en emancipatie, en initiatiefnemer van de Nederlandse White Ribbon-campagne (daarmagjenooitvoorkiezen.nl), zet de rol van mannen daarom centraal in de strijd tegen geweld tegen vrouwen. Zij kunnen vanuit gelijkwaardigheid hun afkeuring laten horen.

Ik verzet me tegen geweld tegen vrouwen. Niet louter uit solidariteit met vrouwen; primair omdat ik niet wil leven in een wereld die deze ongelijkwaardigheid en dit geweld accepteert, al is het maar in stilte.

Want wat ik het meest schokkend vind is niet eens zozeer dat Donald Trump respectloze ‘kleedkamerpraat’ in het openbaar gebruikt, maar dat ‘de wereld’ dit niet keihard en vol walging verwerpt. In Trouw schreef columnist Sylvain Ephimenco over het ‘traditionele nafluiten’ en het onschuldige ‘dag schat, heb je haast?’, om in een pennenstreek over te schakelen naar de stelling dat dit probleem is veroorzaakt door de ‘macho- en geïmporteerde moslimcultuur’. Waarmee we terug zijn bij de ontkenning van het serieuze en omvangrijke probleem dat straatintimidatie en (seksueel) geweld zijn.

Daarom maak ik mijn statement op daarmagjenooitvoorkiezen.nl. Zolang wij mannen met een grote boog om dit probleem heen lopen, verplichten we meer dan de helft van de Nederlandse vrouwen om met een grote boog om een deel van de openbare ruimte heen te lopen.