Recensie

Vijf jongens en een voetbal

Het idee is om aan de hand van voetbal een portret te maken van hoe kinderen opgroeien in de stad, maar daarvoor zijn de portretten net niet scherp en gedetailleerd genoeg. ●●

Jeugddocumentaire Kampioenen van Amsterdam heeft het hart op de goede plaats, maar blijft een beetje steken in de goede bedoelingen. De film volgt vijf jongens van een jaar of tien, afkomstig uit uiteenlopende milieus, die met hun schoolteam meedoen aan het jaarlijkse straatvoetbaltoernooi in Amsterdam, dat eindigt met een finale op de Dam.

Het idee is om aan de hand van voetbal een portret te maken van hoe kinderen opgroeien in de stad. Maar daarvoor zijn de portretten net niet scherp en gedetailleerd genoeg.

Te veel blijft hangen in het vage, ook door de keuze om alleen te praten met de jongens zelf, die zich op een enkele uitzondering na niet zo gemakkelijk blootgeven. Ook over het straatvoetbal zelf – dat andere spelregels en wetmatigheden kent dan clubvoetbal in het veld – komt de kijker niet veel te weten. De film is een leuk aandenken voor de talentjes zelf, maar niet zo heel onthullend voor de buitenwereld.