Treurige aftocht PSV uit Europa

Champions League

De wil was er bij PSV, maar de kunde en de precisie ontbraken om te kunnen overwinteren in Europa. Een gelijkspel tegen Rostov was niet genoeg.

PSV-speler Oleksandr Zintsjenko met de bal, geflankeerd door Sardar Azmoun (links) en Aleksandr Jerochin. Foto ANP Pro Shots

Geen Europese overwintering na een flets gelijkspel (0-0) tegen een taaie Russische opponent. Bitter maar waar voor een club die doorstroming naar de Europa League ook niet verdiende. Daarvoor komt PSV dezer dagen creativiteit en verbetenheid tekort. In de eredivisie en dinsdag ook in de Champions League. Je zou de ploeg gunnen dat de winterstop deze woensdag was ingegaan.

Vooraf was de stemming rond het Philips Stadion al lauw geweest. Geen bombastische beats vanuit het Stratumseind, geen drommen dorstigen voor de bierkraam en niet de voelbare opwinding waarmee de voorbije twee jaar een belangrijke wedstrijd in de Champions League gepaard ging. Zeker, wie zijn geluk mag beproeven tussen de eliteclubs van Europa wenst het feest niet te verlaten, wat sinds 1 november al een feit was, maar met enkel de Europa League in zicht, was ook dat is een competitie om te koesteren. Al is het maar om het Nederlandse voetbal een dienst te bewijzen.

Ja, een repeterend verhaal. Want al kunnen kenners de rekensom inmiddels wel dromen, het belang van Europese resultaten kan niet vaak genoeg onderschreven worden. Om het kort te houden: hoe langer Nederlandse clubs actief blijven in grensoverschrijdende competities en hoe beter zij daarin presteren, des te meer Europese tickets mogen zij in de nabije toekomst verdelen. Het rechtstreekse Champions League-ticket voor de kampioen is vanaf 2018 zo goed als verloren. Die statistische pijn is geleden. Dat kan ook PSV niet verhelpen.

Poule met topclubs

Meer dan een gunst voor eigen land was Rostov-thuis ook een erekwestie voor PSV, dat weliswaar uit vorm is, maar toch zeker zijn eigen doelstelling wilde behalen: overwinteren in Europa. Moet ook, vindt directeur Toon Gerbrands. Plaats één en twee in de poule beschouwt hij als ambitie, plaats drie als doelstelling en plaats vier simpelweg als falen. Reëel? Naarmate het seizoen vorderde steeds minder. Nog los van het feit dat PSV was gekoppeld aan topclubs als Bayern München en Atlético Madrid en de Russische net-niet-kampioen Rostov, dat de landstitel op de slotdag weggaf aan Zenit Sint-Petersburg.

De pech van PSV was woensdag ook nog eens dat het per se moest winnen. Juist dan is opponent Rostov op zijn best. Als die club ergens bij gedijt, is het wel niks moeten. Dat wil zeggen inzakken, afwachten en dodelijk counteren. Dinsdagavond was daar de ideale wedstrijd voor, omdat de Russen aan een gelijkspel voldoende hadden om via de derde plaats de Europa League te bereiken. Aan PSV om Rostov uit te schakelen, maar met name in de eerste helft straalde het niet de verbetenheid uit die de club nodig had om de taaie opponent te breken. Schoten misten precisie, passes verdwenen in het niets. Er was hunkering toen Davy Pröpper in vrijheid mocht trappen op doelman Soslan Dzjanajev, maar hij miste de scherpte waar het de hele wedstrijd aan ontbrak. Het was dan slap, dan suf.

Oekraïens talent

Nog de meeste gedrevenheid kwam van een speler die de bewijsdrang heeft van een student in het buitenland. Ten dele klopt dat ook, gelet op zijn afkomst en leeftijd, maar anders dan bij leeftijdsgenoten is het talent van de 19-jarige Oleksandr Zintsjenko al erkend door een van de betere werkgevers in de branche. Afgelopen zomer verruilde de Oekraïener het Russische FK UFA voor Manchester City, dat hem heeft uitgeleend aan PSV.

Goed voor Manchester, goed voor Eindhoven. Want het zogenoemde grootste talent van Oekraïne brengt een zeker vernuft dat PSV wel kan gebruiken in sportief teleurstellende tijden als deze. Die drive zat hem dinsdag ook in de weg, als zijn ijver leidde tot slordigheden, tot mislukte acties. Maar het heeft wel wat, zo’n dribbelaar die eruitziet alsof hij zich door een kier kan wurmen.

In de rust was er gemopper op de tribunes. Waar was de lust, de creativiteit? Pas blij werden de fans toen ‘Mister PSV’ Willy van der Kuijlen in de pauze het veld betrad om gefeliciteerd te worden met zijn zeventigste verjaardag. „Dat waren nog eens tijden”, concludeerde de radioverslaggever van de lokale omroep. „Willy scoorde van overal. Buiten de zestien, binnen de zestien.” Skiete Willy, onophoudelijk in de schijnwerpers van de lichtstad. Kon hij nog maar zijn schoenen ombinden, om het voorbeeld te tonen aan een ploeg die zo moeizaam scoren wil.

Noodgedwongen greep coach Phillip Cocu in. Zintsjenko eruit voor Gaston Pereiro, verdediger Santiago Arias eruit voor de aanvallende middenvelder Siem de Jong. Meer pressie, meer offensieve krachten. Maar effect had het niet. Ook daarna zeilden voorzetten de tribune in, bleek vijf meter al te veel voor een scherpe pass. Wat restte was de eis van supporters: alles of niets. En bijna was het alles, toen de bal van Bart Ramselaar van de lijn werd gehaald.

    • Fabian van der Poll