Recensie

Drakerige film, gered door slot

Lange tijd kent Mal de pierres veel bezwaren. Dan is er een onthulling die al het voorgaande in een ander licht werpt. Deze sterke finish redt nipt een film die wel heel drakerig leek uit te pakken. ●●●

Vlak na de Tweede Wereldoorlog raakt de jonge Gabrielle (Marion Cotillard) in de ban van haar lust. Haar conservatieve ouders weten niet wat ze met hun manzieke dochter aanmoeten. Zo staat Gabrielle ’s nachts naakt voor het raam ten overstaan van Spaanse migranten. Een van die Spaanse arbeiders toont interesse. Haar ouders stellen Gabrielle voor de keuze: met hem trouwen of naar het gesticht. Ze huwt, maar de goeiige José krijgt te horen dat zij niet met hem naar bed wil.

Als Gabrielle naar een Zwitsers kuuroord moet vanwege haar nierstenen – de mal de pierres uit de titel – kan ze eindelijk haar gevoelens projecteren op een gewonde soldaat (Louis Garrel). Lange tijd is Mal de pierres, naar een Italiaanse roman, een weliswaar ambachtelijk gemaakte film maar zijn er veel bezwaren: wat is dit voor ouderwets verhaal? Wat mankeert Gabrielle nou precies? Dan is er een onthulling die al het voorgaande in een ander licht werpt. Deze sterke finish redt nipt een film die wel heel drakerig leek uit te pakken.