Recensie

Schubert verrijst energiek, integer en intelligent

Uniek en ongeëvenaard is hij, de tedere melancholie van Schubert. Zoals in het Andante van het Pianotrio opus 99. Of in de Nocturne in Es-groot met zijn onder de huid kruipende mineurmodulaties. Fortepianist Andreas Staier ontrolt hier kraakheldere arpeggio’s, en steeds is zijn spel voorbeeldig sprankelend en vertellend. Staier ging voor deze dubbel-cd met Schuberts Pianotrio’s opus 99 en 100 een gelukkige alliantie aan met stijlgevoelverwanten violist Daniel Sepec en cellist Roel Dieltiens. Hun Schubert is authentiek, weldenkend en meeslepend. Voor wie een fluwelige, meer ronkend romantische trioklank zoekt, is dit niet dé uitvoering. Maar het zijn juist de gefocuste energie, integriteit en intelligente vertelkracht van dit trio die je onweerstaanbaar meezuigen in Schuberts stemmingswisselingen, zijn bedachtzaamheid, gevoelserupties en weer uit het as verrijzende levenslust.