Opinie

    • Franca Treur

Voor zichzelf

In de marge van het wereldnieuws proberen gewone mensen, X&Y, indruk op elkaar te maken, iets netjes op te lossen of wanhopig hun hachje te redden.

Janet probeert haar zoon Toine naar links te laten kijken, waar de zon heel mooi op de gevels schijnt van de huizen die ze passeren. Het liefst zou ze hem ook de dopjes uit zijn oren trekken, omdat de muziek die toevallig uit de autoradio komt er zo geweldig bij past. Maar zodra ze iets zegt, wordt hij meteen nijdig.

Omdat hij niet met haar wil praten, begint ze het liedje mee te zingen, maar weer snauwt Toine dat ze stil moet zijn, zo kan hij zich niet concentreren.

Schuldbewust kijkt ze opzij. Hij doet iets op zijn telefoon, ze ziet niet wat. Hij zou haar niet zo af moeten blaffen. Hij had ook gewoon de bus kunnen nemen naar het tennistoernooi. De andere jongens gingen ook met de bus, maar hij had het eropaan laten komen en toen was de bus ineens al weg.

Janet weet dat Toine het met opzet deed, dat hij erop rekende dat zijn moeder wel weer zou rijden. Zo gaat het iedere keer sinds Janet Toines vader in de steek heeft gelaten voor, ja voor wie ook weer? De man voor wie ze viel bleek geen verbetering, en terwijl haar scheiding officieel nog uitgesproken moet worden, heeft haar nieuwe minnaar alweer een ander.

Nu woont Janet in een wijk waar ze vroeger nog niet dood gevonden had willen worden, maar het is de enige wijk waar ze een flat kon vinden met een eigen kamer voor haar zoons, zonder dat ze de auto weg hoefde te doen. De auto heeft ze onder meer nodig om de jongens op zaterdag naar hun vader te brengen en ze de volgende dag weer op te halen.

Dat haar man alleen achterbleef in het grote huis, lijkt misschien onlogisch, maar ze kon van hem niet verlangen erop achteruit te gaan. Om diezelfde reden neemt ze zaterdags vijf bakjes eten voor hem mee, en wast en strijkt ze nog steeds zijn overhemden.

Haar vriendinnen vinden het geweldig dat ze eindelijk eens voor zichzelf gekozen heeft, maar Janet weet dat het verkeerd van haar was. Een morele fout, en ook zeker een praktische fout, maar vooral toch een zonde tegen haar karakter. Van nature is zij niet iemand die voor zichzelf kiest, al is ze op ’t moment binnen de familie wel de enige die het zo ziet.

    • Franca Treur