Tiger Woods vond het gewoon fijn om weer terug te zijn

Rentree Tiger Woods

Tiger Woods maakte dit weekend na bijna 1,5 jaar zijn rentree op een toernooi. Het resultaat maakte niet uit. Belangrijker: hij was fit.

Tiger Woods in actie tijdens de derde ronde van de Hero World Challengey op de Bahama’s. Foto Christian Petersen/AFP

Op de site van de Amerikaanse sportzender ESPN verscheen vorige week een quiz, met steeds één vraag: welke golfer staat hoger op de wereldranglijst dan Tiger Woods? Eerste twee opties: Hubert Tisserand of Bartelby Hendricks. Zeg het maar. Om maar aan te geven: de voormalige topper Woods staat inmiddels zo laag op de wereldranglijst – 897ste – dat er veel volstrekt onbekende golfers hoger staan. Het antwoord is trouwens Tisserand, vijf plaatsen hoger.

Toen Woods donderdag afsloeg in de duinen van het door Ernie Els ontworpen Albany op de Bahama’s, was het bijna anderhalf jaar geleden dat hij dat had gedaan op een toernooi. Dan zwerf je dus als golfgrootheid – winnaar van veertien majors, 79 toernooien op de PGA Tour – tussen de nobody’s op de ranglijst. Slepende rugblessures hadden hem sinds het Wyndham Championship, vorig jaar augustus, aan de kant gehouden. Zijn comeback werd dusdanig vooruitgeschoven dat je bijna ging denken dat hij nooit meer zou spelen.

Call of Duty

Waarom zou hij ook eigenlijk? Talkshowpresentator Stephen Colbert vroeg het hem eind oktober: wat had hij nog te bewijzen? Mogelijk antwoord: het Major-record van Jack Nicklaus? Dan moet hij er nog vier. „Ik houd van competitie”, gaf Woods als antwoord. „Ik wil die jongens verslaan.” Dat zijn de wereldtoppers inmiddels voor hem: jongens. Jordan Spieth, Dustin Johnson, Patrick Reed, Jason Day, allemaal ruim jonger dan de veertigjarige Woods.

Ter illustratie van zijn competitiedrang vertelde Woods in diezelfde tv-show dat hij tijdens zijn herstel het schietspel Call of Duty vaak speelde. Vanuit zijn opastoel, acht uur per dag, pauzes tussendoor. „De single player ging prima. Maar toen ging ik online. Werd ik verslagen door zevenjarigen. Dat maakt je wel nederig.” Hij beloofde ook dat hij in december weer op de baan zou staan, nadat hij op het laatste moment had afgezegd voor het Safeway Open, met als gevolg dat mensen die een kaartje hadden gekocht hun geld terugeisten.

Maar dit weekend, bij de Hero World Challenge, stond Woods er echt. Een ideaal toernooi voor zijn comeback. Door hemzelf georganiseerd, een deel van de opbrengsten gaat naar de Tiger Woods Foundation. Slechts achttien spelers, geen cut, dus geen risico om na twee dagen al af te moeten druipen. Maar wel achttien topspelers, dus ook een goede graadmeter. Winnen hoefde niet, de druk was ook niet zo groot. Het mentale aspect was wat Woods ongetwijfeld langer aan de kant had gehouden dan het lichamelijke. Jack Nicklaus zei vorige week nog dat het „tussen zijn oren” zat.

Dat het met zijn lichaam goed zit, bleek dit weekend. De rug zat hem niet dwars. Vier dagen topgolf was misschien iets te veel van het goede voor zijn uithoudingsvermogen, maar de grootste winst van het weekend: het lijf is prima. Soms vertoonde hij tekenen van de brille van zijn hoogtijdagen. Een prachtige bal vanuit het zand in één keer de hole in voor een birdie zorgde zaterdag voor een staande ovatie. Bij vlagen een geweldige finesse, maar ook veel onwennigheid. Zo begon hij twee van de eerste drie rondes flitsend, om daarna vooral ballen uit de bunkers te slaan of uit het water te vissen. Vooral wanneer de wind aantrok, ging het mis.

Zelfs toen de focus zondag weg was verdwenen, was er geen frustratie te zien. Het resultaat maakte niet uit. Dat was er mede dankzij de slechte slotdag ook niet. Met zijn totaalscore van 4 onder par stond hij vrijwel onderaan. Natuurlijk moet het consistenter, en waren de par 5-holes „afschuwelijk”, maar hij had genoeg positiefs gezien. „Ik maakte onnozele fouten, maar over het geheel genomen zit het goed. Het voelt vooral goed weer te spelen, weer mee te doen.”