El Ghazi toont ongedurigheid bij zijn rentree

Ajax-FC Groningen

De vleugelspeler die was verbannen, versierde een strafschop. Ondanks het moeizame spel won Ajax met 2-0 van FC Groningen.

Anwar El Ghazi van Ajax in duel met Kasper Larsen en Etienne Reijnen (FC Groningen). Ajax won met 2-0. Foto Olaf Kraak/ANP

Terug van zijn verbanning spreekt Anwar El Ghazi vrome teksten. Wat hij geleerd heeft de afgelopen maand? Zijn antwoord is een betoog dat slingert van zijn eigen herinneringen aan hoe mooi hij het vond als spelers van het eerste bij Jong Ajax meededen, naar het besef dat hij nu als 21-jarige Ajacied een voorbeeldfunctie heeft voor „die jonge gasten”. Dat heeft hij dus geleerd in zijn tijd dat hij niet welkom was bij Ajax 1.

El Ghazi’s invalbeurt zondagavond in de met 2-0 gewonnen wedstrijd tegen FC Groningen was een demonstratie van ongedurigheid en onverholen geldingsdrang. Een jongeman op zoek naar de verlossing van een goal, terwijl een goede wedstrijd op zich volstond.

Ajax was dus niet zo goed als de laatste tijd. Niet zo dwingend, zeker niet swingend. Spits Kasper Dolberg kwam er niet aan te pas, Vaclav Cerny (ook 19) verbleekte. Trainer Peter Bosz beoordeelde de invalbeurt van El Ghazi als „prima”. Hij bracht „ veel dreiging en diepgang”, maar Bosz vond het „too much” hoe El Ghazi direct na een versierde penalty ook meteen achter de bal wilde gaan staan. „Het tekent zijn gretigheid, maar dat is niet de afspraak.” Hakim Ziyech nam de strafschop. Hij deed dat slecht, maar wel raak: 2-0 en wedstrijd gespeeld.

Opstootje

Na het opstootje op een training eind oktober was de modelprof El Ghazi weer even de querulant van weleer. Hij – weggestuurd bij Feyenoord, tot inkeer gekomen in de Sparta-jeugd en doorgebroken bij Ajax – heeft een lange weg afgelegd. Eind oktober, zijn rol als reserve beu, viel hij coach Bosz op de training verbaal aan, waarna een verbanning voor een maand naar Jong Ajax volgde. In de eerste divisie scoorde hij erop los, vier uit vier, met als symbolisch hoogtepunt van nederigheid en plichtsbesef de gang naar een ijskoud Dordrecht afgelopen maandag. Hij zou niet spelen, hoefde niet mee maar stapte de bus in en speelde nog ook. Rehabilitatie voltooid, dat kon niet anders.

El Ghazi, telg uit een Marokkaans gastarbeidersgezin waar vader de kost verdiende in de Barendrechtse beschuitenfabriek Hooijmeijer, „handelde uit emotie” op die bewuste training, zei hij woensdag in De Telegraaf. Verder wil hij er niets over kwijt. „Ik was fout, nu wil ik weer van waarde zijn voor Ajax.” Hij is ontegenzeggelijk een mooie speler. Met beuken van bovenbenen beschikt hij over een volmaakt voetballerslijf. Als hij stabiel blijft, kan-ie ver komen. Europese top, zegt men.

Bosz nam hem deze week in genade aan na bewezen diensten in het tweede van Ajax. Met de blessure van Bertrand Traoré, Bosz’ rechtsbuiten, lonkte direct speeltijd voor El Ghazi. Maar de jonge Tsjech Cerny mocht in de basis beginnen. Die viel tegen, El Ghazi kwam na een uur wedstrijd onder applaus het veld in. Versierde een strafschop, wilde die dus ook maar meteen nemen. „Ik zat er lekker in, was dreigend. Dus dan kun je de discussie aangaan, vind ik. Ik had nog niet gescoord dit seizoen”, legde El Ghazi uit. Op het veld nog kwam hij tot inkeer. „Hakim zei dat hij ook al lang niet had gescoord.” Zijn ego is voor El Ghazi van latere zorg.