Zo willen lezers invulling geven aan de oproep van Jan Terlouw

NRC vroeg lezers hoe zij invulling geven aan de oproep van Jan Terlouw. Hoe maak jij de wereld beter? Of is Jan Terlouw zelf de somberaar en zie je juist overal wereldverbeterende initiatieven om je heen? Dit is een selectie van de inzendingen.

Jan Terlouw bij De Wereld Draait Door.

Onderling vertrouwen

“David van Reybrouck stelt in een recent artikel op De Correspondent de vorming van een ‘Burgercongres’ voor als antwoord op werkelijke democratisering van de huidige samenleving. In dit concept zijn burgers niet meer afhankelijk van politici, maar beslissen ze samen over belangrijke issues in de maatschappij.

Ik ben het niet eens met Terlouw dat er geen vertrouwen meer is tussen burgers. De touwtjes hebben we uit de brievenbussen gehaald op advies van de politie. Maar onderling vertrouwen burgers elkaar meer dan vroeger het geval was. Informele samenwerkingsverbanden bloeien als nooit tevoren. Mantelzorg is gebaseerd op het zorgen voor elkaar, het geven om elkaar. Deze lijm die de samenleving bindt is niet kapot te krijgen.
Burgers vertrouwen de politici niet meer, maar politici zijn een uitstervend ras.”

Simone Sas

Nederlandse Bernie Sanders

“De heer Terlouw slaat de spijker op de kop. Het wringt vooral aan politieke wil. De politiek is niet in staat de urgentie van de situatie aan de burger uit te leggen. Zelf ben ik omwille van het klimaat gestopt met dierlijke producten eten. Als ik dit uitleg aan mensen word ik glazig aangekeken. De overheid ziet blijkbaar niet de noodzaak om dit verband in Postbus 51-spotjes toe te lichten, maar gebruikt liever subsidies om boeren te ondersteunen. Het is natuurlijk niet populair om vlees af te raden, blijkbaar weegt de partijpolitiek toch weer zwaarder dan het algemeen belang. Het is wachten op de Nederlandse Bernie Sanders om wel problemen aan de kaak te stellen die echt belangrijk zijn.”

Ad van Wingerden

Geloof in het goede

“Lange tijd ben ik aan het bedenken hoe ik daadwerkelijk mijn steentje bijdraag. Ik woon op 30 m2 en daar ben ik tevreden mee. Een mens heeft geen groot huis nodig. Dat verbruikt alleen maar meer energie. Verder eet ik steeds minder vlees. Gewoon omdat het zorgt voor meer CO2 uitstoot dan rijst of groente en we het daarnaast ook niet nodig hebben. Ik doe bijna alles op de fiets. Gelukkig woon ik ook maar tien minuten bij mijn werk vandaan. En ja, ook dat heb ik bewust gekozen.

Maar het belangrijkste is denk ik dat ik altijd uit ga van het goede in de mens. En ook ik word vaak teleurgesteld. Regeltjes dienen vaak juist de mensen die er alles aan doen om er achter te komen hoe ze eronderuit kunnen komen. Niet de mensen die leven uit vertrouwen. Maar toch ga ik door met het vertrouwen dat het goed komt. En gelukkig wordt dat toch ook beloond.

Geloof in het goede, geloof in jezelf, geloof in een ander en dan komen we er samen wel.”

Janneke

Niet Den Haag de schuld geven

“Je probeert zo vers mogelijk op de markt je producten te kopen, zonder plastic verpakking zoals in de supermarkt. Je probeert met de restjes nog maaltijden te bereiden. Je fietst niet al ‘appent’ op de fiets door de stad met oordopjes in zodat je je niet druk hoeft te maken over de medemens. Kijken we nog wel eens in de spiegel en constateren we dat de schuld wellicht ook bij ons ligt, in plaats van dat we onze ‘problemen’ van alledag afwentelen op Den Haag en de politici? Den Haag is het zwarte schaap dat we zo gemakkelijk de schuld kunnen geven. Een praatje met de buren lijkt te moeilijk geworden.”

Gert Arkensteijn, Leiderdorp

Geen linkse hobby

“Ook al lijkt deze missie soms hopeloos, (zeker wanneer politici zoals Trump global warming nog altijd ontkennen) toch doe ik alles wat in mijn macht ligt iets te betekenen. Minder vlees was voor mij het meest lastige, tótdat er betere vleesvervangers op de markt kwamen.

Om dan ook in te gaan op de drie genoemde problemen:

Ten eerste; laten we stoppen de lange termijn investeringen te beschermen van bedrijven die niet innovatief genoeg zijn geweest. De investeerder neemt immers zelf dit risico.

Ten tweede; waarom zouden de nu rijke landen niet voorop kunnen lopen in de vooruitgang? Veel geld verdienen kan naar mijn mening prima binnen de grenzen van wat goed is voor onze planeet.

Ten derde; de vraag ‘hoeveel zijn we bereid onszelf te ontzeggen?’ is precies ons probleem. Waarom moeten we onszelf iets ontzeggen als we met een beter alternatief kunnen komen? Een elektrisch vliegtuig bijvoorbeeld? Creativiteit kan elk probleem oplossen.

Wat we nodig hebben is politici die groen ondernemen niet wegzetten als een linkse hobby, maar er een krachtig verhaal aan koppelen en faciliteren waar nodig. Hoe meer mensen de goede producten afnemen, hoe krachtiger dit signaal richting politici en investeerders zal zijn. Let’s go..”

Lorenz Fontijn

Wel touwtjes uit de brievenbus

“Bij ons in het dorp hangen nog steeds touwtjes uit de brievenbus of kun je nog gewoon achterom. Ik zie dat ook in buurten waarin ik werk, waaronder zogenoemde achterstandswijken. Is dat naïef van mensen? Nee, dat denk ik niet. Ik heb helaas zelf ondervonden wat geweld en bedreiging is, dus de naïviteit is wel weg. Het is een keuze om je vrijheid niet te laten inperken door dreiging, het is een keuze om niet alleen door angst geleefd te willen worden, maar ruimte te laten voor de ander en voor vertrouwen.

Dat trof mij het meest in het betoog van Jan Terlouw. We zijn zo bang geworden voor dat en diegene die we niet kennen dat we niet meer luisteren, niet meer om ons heen kijken en ons gezonde verstand niet meer gebruiken. Dat is de politiek zeker aan te rekenen, maar ook ons eigen gezonde verstand. Wij kiezen die mensen namelijk door wel of niet te gaan stemmen en roepen zelf vaak het hardst om populistische maatregelen als er een fout is gemaakt. Van ‘anders’ krijgen we angst.

Een poos geleden was onze hond aan de wandel. Heel het dorp afgezocht, geen hond. Uiteindelijk naar de groep hangjongeren gegaan. Een uurtje later aan dezelfde open achterdeur: “Mevrouw, is dit hem?” Dat zijn de mooie onverwachte dingen die gebeuren bij het touwtje uit de deur!”

Willeke van der Heijden, Sociaal werker Ons-welzijn

Huis verhuren aan wildvreemde

“Wat me opviel in de verjaardagsspeech van Jan Terlouw was het idee dat de jeugd van tegenwoordig slachtoffer dreigt te worden van de spilzucht en het egoïsme van onze naoorlogse generatie, dat ze zullen verzuipen in het plastic afval en stikken in de CO2. Wantrouwen tegen de politiek: de verkiezing van Trump in de VS kan ook simpel verklaard worden: na acht jaar Democraten wilden de kiezers weer eens een Republikein als president en veel keuze was er niet dus werd het Trump.

Wat het klimaat betreft, in de jaren zeventig werd een nieuwe ijstijd voorspeld door klimatologen. We kunnen niet eens exact het weer voorspellen voor morgen, wat te denken van een complex proces als klimaatverandering? En de sociale cohesie in de woonwijken, ook een politiek speerpunt van wijlen Pim Fortuyn? De nieuwe touwtjes uit de brievenbus zijn het overweldigende succes van internet platformen als Airbnb en Uber. Je huis verhuren aan een wildvreemde figuur, is wel even van een andere orde dan een touwtje uit je brievenbus hangen.”

Egberdien van der Torre, Luxemburg

Vertrouwen helemaal kwijtgeraakt

“Heel graag wil ik mensen vertrouwen. In de praktijk is dit heel moeilijk. Iedereen heeft weer een eigen verhaal: ik ben PGB-budgetbeheerder voor mijn zoon. Vooral de afgelopen twee jaar heb ik nu zo veel meegemaakt met zowel de SVB als het Zorgkantoor; beide instanties spreken elkaar tegen, ik krijg tegenstrijdige aanwijzingen en adviezen. Op deze manier ben ik wel het vertrouwen helemaal kwijtgeraakt, helaas. Telkens als er over ‘de zorg’ wordt gediscussieerd, vliegt het me naar de keel en ben ik persoonlijk geraakt. Energie om te proberen ergens op één of andere manier aan de bel te trekken, heb ik allang niet meer.”

Marjan Hammink, Westerhaar