Veel lekker eten voor prettige prijs – behalve de drank dan

Ooit was de Wibautstraat de lelijkste straat van Amsterdam en misschien is het dat nog, maar nu de kantoorkolossen omgebouwd zijn tot hippe restaurants en hotels is het er ook levendig en leuk. Het Volkshotel (waar ooit de Volkskrant huisde) zette de toon, in het voormalige Trouw- en Parool-gebouw aan de overkant gaat inmiddels het licht ook nooit uit. De internationale hotelketen The Student Hotel vestigde zich er; studenten kunnen er voor een prettige prijs langer verblijven, maar hotelgasten zijn ook welkom.

En er is een restaurant, The Pool (als je snel leest lijkt het of er Parool staat), ingericht als een tropisch zwembad – inclusief varens, badmeestertrappen en verdwaalde flamingo’s. Tot onze verbazing klinkt de grote ruimte van steen en beton niet als zwembad: er strijken grote groepen neer, maar niemand heeft last van elkaar.

We nemen dit keer een student mee uit eten, want dat is per slot van rekening de doelgroep van deze zaak. Uit de boxen klinkt harde, opgewekte discomuziek en in de gigantische open keuken wordt door een ploeg jonge koks met zichtbare concentratie gewerkt.

De menukaart van The Pool is mediterraan en vriendelijk voor vegetariërs én de portemonnee. Voor large plates (hoofdgerechten), pasta’s en pizza’s betaal je tussen de 7 en 13 euro. De small plates (voorgerechten) en soepen kosten rond 5 euro.

We bestellen een mezzeplatter van voorgerechten (8,50), viskroketjes (4,40) en een soep van geroosterde tomaten (5,-), een skinny lams-beefburger (zonder brood dus, 9,-), een rode biet-linzenburger (8,-) en een Pizza Autumn (8,-).

Als bijgerecht komen er geroosterde aardappeltjes uit de oven (4,-) en ten slotte prikkelt één dessert de verbeelding: sunny side up (6,-).

Voordat we deze royale bestelling plaatsen, hebben we trouwens al een poosje zitten zwaaien; de jongens en meisjes in de bediening staan vooral met de rug naar de gasten toe. En ze kletsen eindeloos lang, er valt blijkbaar veel te bespreken. Zo gestroomlijnd als de keuken oogt, zo rommelig verloopt het bij de zwarte brigade.

Er komt een royale portie mezze op tafel: drie soorten dip (hummus, baba ganoush en tzatziki) met flinke platte broodjes. De viskroketjes hebben het zout-vissige van bacalhau – uitstekend; de tomatensoep smaakt lekker rokerig en is vol en voedzaam. Verfijning is hier dan niet het sleutelwoord, smakelijk is het allemaal wel.

De burger van lams- en rundvlees is pittig en lekker, alhoewel niet medium rare zoals we hebben gevraagd.

De rode bietburger met linzen is goed van smaak en structuur, maar er komt te weinig saus bij, jammer. De bodem van de Pizza Autumn is lekker dun en krokant, het beleg van pompoen, biet, tijm en honing doet inderdaad aan de herfst denken en is op z’n minst verrassend.

En het toetje is een ware vondst: chocola en vanillecrème en een dooier van advocaat; wat leuk bedacht!

Als je het een beetje handig uitkient, kun je bij The Pool voor een prettige prijs heel veel eten en het is nog lekker ook.

Maar – en dit is niet een waarschuwing van de overheid – ga vooral niet aan de drank! Oké, een royale karaf kraanwater kost helemaal niets, terecht overigens, maar de prijzen van zowel bier als wijn zijn hoog voor een zaak als deze. Een flesje IPA van het IJ kost 5 euro, een glaasje prosecco 8 euro en de startprijs van de wijnen is 4,80 euro. Het glas Montepulciano dat we in laten schenken is net zo duur als een hoofdgerecht.

In een hotellobby knippert niemand met de ogen van deze prijzen, maar in The Student Hotel zou je verwachten dat eten en drank meer met elkaar in balans zijn.

Een extra lening bij Studiefinanciering dan maar?

Recensent en journalist Petra Possel test wekelijks een restaurant in en om Amsterdam.