Kampioen snorharen en nucleair kattengrind in nieuwe Poezenkrant

Het nieuwe nummer van De Poezenkrant staat vol ontroerende, absurde en onzinnige berichten over katten op straat, thuis, online en in de wetenschap. Vormgegeven als The Wall Street Journal.

Mannie The Selfie Cat

Voor sommigen is het misschien oud nieuws dat de poes Ake, die 10 jaar bij de Rotterdamse tramhalte Oude Plantage zat een eigen Facebookpagina, Tram-Poes, heeft.

Die na zijn dood in mei nog steeds populair is (meer dan 33.000 likes). En dat hij op Google Street View nog bij de halte te zien is. Maar voor de lezers van De Poezenkrant maakt het niet uit of het oud nieuws is. Dit type kattennieuws lijkt voor Poezenkrantlezers namelijk niet te verouderen.

Deftig jasje

PK61-ClassicTabloid.indd
Net zoals berichten als ‘Muis slaat kat neer met tv’ of ‘Gezichtsuitdrukking van poezen in dozen nog onvoldoende onderzocht’ en ‘Kernafval lekte door verkeerd kattengrind’. Of ‘Poes Yentl groet nog altijd urn met as van mijn moeder’ en ‘Is onze oude CAPI Nederlands kampioen snorharen naar voren zetten?’

Deze en nog veel meer berichten staan in de nieuwe Poezenkrant, die net verschenen is. Vaak met schimmige poezenfoto’s, kattenselfies op Instagram of prachtige illustraties – zoals van een poes die een fluitend scheetje laat (door Ever Meulen).

De Poezenkrant is een blad dat al sinds 1974 onregelmatig verschijnt. Het wordt gemaakt door vormgever Piet Schreuders, en heeft steeds een andere verschijningsvorm. De ene keer lijkt het blad op een Penguinpocket, de andere keer is het net The National Geographic.

De nieuwe De Poezenkrant is deze winter in een deftig jasje gestoken. Hij heeft de vorm van de Amerikaanse zakenkrant The Wall Street Journal. Van het formaat (krantenpapier op tabloidformaat) tot in de vormgeving, is de WJS tot in de puntjes nagevolgd. Letterlijk, want de WSJ heeft als enige krant ter wereld een punt achter zijn naam, boven aan de voorpagina, dus De Poezenkrant heeft daar nu ook een punt.

Katidioti promoveert

De beursinformatie van de WSJ is in deze Poezenkrant vervangen door tabellen met hoeveel muizen, vogels en andere dieren de katten Katja, Dolfje, Lina en Tutti van de familie Hekelaar tussen 2012 en 2016 thuisbrachten. (2016: meer vogels dan vorig jaar)

De kat in de nieuwe media komt opvallend veel aan bod in dit Poezenkrantnummer. Zo is er het al genoemde bericht over Tram-Poes. En er is een bericht over Manny, de kat die flitsende selfies met een GoPro-camera maakt en op Instagram een hit is.

En dan is er een bericht ‘Katidioti promoveert’ over het wetenschappelijk onderzoek van Ioanna Katidioti, naar onder meer de afleidende werking van kattenfilmpjes. Katidioti promoveerde deze zomer in Groningen op haar onderzoek naar afleiding tijdens het werk.

De tekst gaat verder na de video

Je kan wiskundeproblemen oplossen en toch nog kattenfilmpjes volgen, stelt ze onder meer vast. Maar zelf afleiding zoeken als je werkt, kost meer energie dan door anderen afgeleid worden; daarom wil ze een afleidapp maken, om te voorkomen dat je, bij wijze van spreken, de hele dag kattenvideo’s zit te kijken. Ze blijkt, zoals op YouTube is te zien, voor haar onderzoek Simon’s cat filmpjes gebruikte, niet de ‘gewone’ kattenfilmpjes die razend populair zijn.

De tekst gaat verder na de video

De aandacht voor de kat in de nieuwe media is opmerkelijk in De Poezenkrant, dat in het colofon nadrukkelijk meldt: “Wie belangstelling mocht hebben voor schattige kattenfoto’s of grappige kattenfilmpjes kan daarvoor terecht op het internet.” De woorden ‘het internet’ zijn vet gedrukt.

Geen poezelige schattigheid

Met andere woorden: in De Poezenkrant moet je niet te veel van die poezelige schattigheid verwachten. Dat kan ook niet anders, want De Poezenkrant is voortgekomen uit de vrolijke tegencultuur van de jaren zestig en zeventig; De Poezenkrant “bevat geen nuttige informatie over poezen en is eigenlijk geen krant,” schrijft de directeur op de website Poezenkrant.com, waar vooral uitgelegd wordt waarom je geen abonnement moet nemen. (Teveel rompslomp bij zo’n grillig, onregelmatig verschijnend blad).

De Poezenkrant is eigenlijk per ongeluk een succes geworden, heeft Schreuders al vaak uitgelegd.

Het blad is een grap, maar ook serieus, met humor die niet te vertalen is. Daarom wil Schreuders, ondanks vele verzoeken, ook niet een Engelstalige versie van het blad maken. Niet katten, maar The Beatles zijn Schreuders grote passie, zoals in zijn andere onregelmatig verschijnende blad Furore (waarvan ook een nieuw nummer verschijnt rond 11 december) te merken is.

De tekst gaat verder na de video


Voor wie niet wachten kan tot er weer in de onvoorzienbare toekomst een Poezenkrant verschijnt: er is ook de Facebook pagina van De Poezenkrant, met jawel, een geestig kattenfilmpje, van de poezen Piet en Broek,”de olijke twee uit de Binnengasthuisstraat”, die dapper de strijd met het kwaad aangaan.