Officieuze parkwachtmet veren

Ze maakt sieraden en wandkleden en verwerkt daarin veren van exotische vogels. Die haalt ze bij de dierenwinkel Rimboe. Eigenaar Esdra verzamelt ze voor haar. Haar knutselmateriaal bewaart ze in een tentje naast haar woonhokje. Want een huis kun je het niet echt noemen, waar de 44-jarige Jacqueline in woont. Na een turbulent leven had ze twee jaar in de opvang van het Leger des Heils en de Pauluskerk gezeten, maar op een dag besloot ze buiten te gaan slapen. „Er zitten veel meer mannen dan vrouwen in de opvang, er is daar nauwelijks plek voor ons vrouwen.”

Ze overnachtte op een bankje in de buurt van het stadhuis en Politiebureau Haagseveer. Maar in de stad zijn vaak dronken mensen en vechtpartijen. Het voelde er niet veilig en dus trok ze weg uit het centrum, richting Hillegersberg. In het natuurgebied aldaar sliep ze een nachtje en dat werden er twee en toen een week. Uiteindelijk maakte ze afspraken met de politie en heeft ze met haar spaarcenten van de maandelijkse daklozenvergoeding een klein hokje gebouwd, midden in het bos, met wielen zodat het aan de bouwregels voldoet. Ze toont me een foto van haar huisje en moet lachen om mijn opmerking dat het wel een ‘Tiny House’ lijkt, van de hipsterbeweging die kleiner wonen propageert en in Nederland furore maakt onder dertigers.

Jacqueline doucht bij de roeivereniging, haalt warm eten bij de Pauluskerk en verplaatst zich per fiets door de stad. Haar huisje houdt ze warm met waxinelampjes. Met de GGD heeft ze ook afspraken gemaakt. Ze wordt gedoogd en is de officieuze parkwacht van het gebied. Ze houdt de boel in de gaten en belt bij onraad de politie. Ook zorgt ze dat de omgeving schoon blijft. Op mijn vraag of ze gelukkig is zegt ze stralend: „Ja, eigenlijk wel!”

Vandaag komt ze boodschappen doen voor haar dieren. „Gierstokken, houtsnippers en los voer voor mijn valkparkieten Boy en Juanita, die heb ik hier ooit bij de Rimboe op de pof gekocht, dat vond Esdra oké.” Ze noemt hem de pleegvader van haar vogels. Haar twee goudvissen wonen in een tentje. Ze wil ook graag een hondje, Esdra houdt zijn oren en ogen open voor een puppy of herplaatsingsgeval. Voor een bakbeest heeft ze geen plek. „Hij moet wel bij m’n interieur passen!”, grapt ze.

Journaliste schrijft over stadsfauna.