Opinie

Brieven

Uitkering

Dalende werkloosheid?

In NRC van 29 november wordt bericht dat het aantal 50-plussers met een werkloosheidsuitkering blijft dalen. Prachtig, of niet? Want wat betekent deze constatering voor de werkloze 50-plusser? De argeloze lezer zou kunnen denken dat de werkloosheid onder die groep afneemt. Maar is dat wel zo? Komen er meer werkloze 50-plussers aan het werk? Of neemt het aantal uitkeringen in die groep simpelweg af omdat de uitkering stopt en de werkloze in de bijstand terecht komt? Of heeft de werkloze 50-plusser het ‘geluk’ dat hij met pensioen kan gaan? Hoe is dit bericht te rijmen met de aanhoudende berichten dat een werkloze 50-plusser maar heel weinig kans op werk heeft? Voor een kwaliteitskrant is het mijns inziens te gemakkelijk om dit soort ‘goed nieuws’-berichten van overheidsinstanties kritiekloos te plaatsen. Kom op NRC, dit kan beter.

Het Douchedebat

Eén keer per week

In tweede instantie toch maar reageren op ‘Korter douchen’ van Vera Dalm en Laurentien van Oranje, door de reactie hierop van Ir. Max Schulte (30/11) – die er wel een half uur onder wil staan. Mijn punt: waarom douchen we niet gewoon één- of tweemaal per week in plaats van zevenmaal er onder te gaan?! Dat spaart bakken vol water. Vroeger, toen gingen we eens per week in de teil, de vier kinderen achter elkaar, de laatste had dan wel pech in dat lauwe en grijsgore water. Toen kwam de douche, met alle uitwassen van dien. Te veel warm water heeft een slecht effect op de huid, zoals uitdroging en irritaties; dat is ook op allerlei websites te lezen. In het gewone leven, sport en dergelijke niet meegerekend, is twee keer per week (kort) douchen genoeg, een keer per week kan ook nog wel. En zo nodig onderdelen tussendoor met een washandje aan de wastafel wassen. En ’s winters gewoon genoeg warme kleren aantrekken om je bij een temperatuur van 16-18 graden lekker te voelen.

PvdA-lijsttrekker

Asscher is hard en vals

Hoewel de kop (Asscher oogst meer bijval in PvdA-zaal, 28/11) anders doet vermoeden, is de afsluiting van het artikel mij uit het hart gegrepen. „Samsom zelf zegt op geen enkel moment iets vileins terug en hij wijst op het ‘verschil in stijl’. Daarbij is zíjn onuitgesproken boodschap: ík zou een partijgenoot die zich zo heeft ingezet voor de goede zaak nooit zo hard en vals wegzetten.”

Ik ben niet direct een PvdA-stemmer – en geen lid – maar hoop al enige tijd dat Samsom de lijsttrekkersstrijd wint en dan zal ik uit respect voor zijn inzet en wijze van campagnevoeren op hem stemmen. Samsom heeft, met Rutte, bij de vorming van het huidige kabinet gedaan wat hij moest doen: verantwoordelijkheid nemen. Het gezeik over ‘het verloren laten gaan’ van PvdA-principes is onzin: van oudsher willen de ‘rooien’ wat ongezond drammen, maar beleid maken en uitvoeren en compromissen sluiten is belangrijker voor het verdeelde land. Wellicht heeft de PvdA nog nooit zoveel uit eigen programma kunnen realiseren als de afgelopen jaren. Wat Asscher doet, is ‘hard en vals’: hij heeft vier jaar geleden ja gezegd tegen dit kabinetsbeleid en meent – vermoedelijk uit pure ijdelheid – een gooi te moeten doen naar het lijsttrekkerschap door nu het door hemzelf uitgevoerde beleid te kritiseren, af te vallen. Ook de mensen die hem minister maakten, Samsom en Rutte, zet hij te kijk en valt hij aan. Asscher is een draaikont. Hup Samsom!

Meisjesnaam

Het is nog veel erger

Het is met de discriminatie van de ‘meisjesnaam’ van getrouwde vrouwen veel erger gesteld dan Jeannine Liebrand meent (NRC, 19/11). Een vrouw „heeft” niet „slechts” twee namen, haar eigen naam en de naam van haar echtgenoot, ze heeft er maar één, die van haar vader. Die van haar echtgenoot mag ze slechts gebruiken. ‘Mag’ ze, oh, vernedering...

Trump

Geen democraat

De opiniemakers in NRC en Volkskrant moeten zich schamen voor hun dedain over wat ze populisme noemen, betoogde sociaal geograaf Jaap Plaisier maandag op deze pagina. „Trump is nog erger gedemoniseerd dan Pim Fortuyn.” Een paar kanttekeningen. Dat Trump democratisch is gekozen, maakt hem nog geen democraat. Democratie is ook het respecteren van het democratisch proces. Trump heeft zich niet vooraf willen committeren aan het resultaat van de verkiezingen. De verkiezingen waren, zei hij vooraf, ‘rigged’, doorgestoken kaart. Hij heeft voortdurend gedreigd zijn democratische tegenstander gevangen te zetten (‘lock her up’).

Democratie gaat ook over het respecteren van minderheden en hun rechten. De mate waarin Hillary Clinton twintig jaar lang door de rechtse media in de Verenigde Staten als de baarlijke duivel is voorgesteld, maakt de vergelijking van Jaap Plaisier met de ‘demonisering’ van Donald Trump of Pim Fortuyn niets minder dan belachelijk.