‘Waterboys’ in vijf nummers van The Waterboys

De muziek van de folkrockband The Waterboys vormt de rode draad van een nieuwe Nederlandse roadmovie. Dana Linssen bekijkt de film in vijf liedjes.

Don’t Bang the Drum (1985)

3011CULwaterboys_4
„Well here we are in a special place / What are you gonna do here?” Zo opent Waterboys van Robert-Jan Westdijk (1964), zijn roadmovie op de muziek van de gelijknamige Schotse folkrockband. Toen Westdijk ze live zag, ontstond het idee voor een film op hun muziek. What are you gonna do here? is de vraag die Westdijk aan schrijver Victor stelt, die vlucht voor zijn mislifecrisis en zichzelf. „What show of soul are we gonna get from you? / It could be deliverance, or history / Under these skies so blue / Could be something true.”

The Whole of the Moon (1985)


3011culZingendeman
„And you know how it feels / To reach too high / Too far / Too soon / You saw the whole of the moon.”

Daar gaan ze. Vader en zoon stappen met tegenzin in de auto naar Schotland, maar zitten voor je het weet mee te zingen met de grootste hit van The Waterboys. Wie roadmovie zegt, zegt muziek: The Whole of the Moon blèrt heerlijk mee. Uniek dat Westdijk The Waterboys zo gek kreeg om hun muziek beschikbaar te stellen en op te treden in Paradiso, een concert dat in het King’s Theater werd gemonteerd.

The Christ in You (2003)


3011CULwaterboys_5
„When I’m lookin through the eyes of love / I’m gonna look twice at you / Until I see the Christ in you.”

Vader Victor vertelt aan iedereen die het niet horen wil dat zoon Zack verwekt is tijdens een Waterboys-concert. Echt zo’n vader die alleen naar de muziek uit zijn jeugd luistert: een plaat met een barst. Wat The Waterboys na 1985 deden, weet hij niet. Luisteren ze tijdens het ontbijt naar een recent nummer, dat vraagt hij: „Wat is dit?” „Die Waterboys van jou.” Dan ziet hij in zijn zoon voor het eerst de man die hij geworden is.

Edinburgh Castle (1995)


3011CULwaterboys_1
„I saw a man and a little boy / Holding hands / I scanned the skyline / It was like the backdrop of a play / I never saw your heartless beauty / Until I’d been away.”

Cellist Zack kan door een polsblessure niet spelen. Als Victor en Zack elkaar gevonden hebben, verliezen ze elkaar weer. In een parallelmontage pakt Zack zijn cello op en banjert Victor door de stad; ‘Edinburgh Castle’ spoort hem aan tot een besluit. „At my journey’s end / I’ve got to say it’s totally great / To be back in Glasgow again!” Elke roadmovie leidt naar huis.

A Man is in Love (1990)


3011culVaderzoon
„A man is in love, how do I know? / He came and walked with me, and he told me so / In a song he sang, and then I knew / A man is in love with you.”

Alles wat muziekflarden aankondigden, komt tot uitbarsting tijdens het concert van The Waterboys, dat vader en zoon los van elkaar bezoeken. Even denk je dat de geschiedenis zich herhaalt, maar Westdijk kiest niet voor gemakkelijke oplossingen. Misschien gaan de beide mannen wel met lege handen naar huis, misschien niet. Ze hebben onderweg in elk geval de waarde van de liefde leren kennen.