Interview

Iris Hond: ‘Ik heb lang muziek niet vanuit mijn hart kunnen schrijven’

Muziek Als driejarige kroop Iris Hond al achter de piano en verzon haar eigen composities. Nu is Dear World af, haar eerste album met eigen werk.

Foto Andreas Terlaak

De wereld lag aan haar voeten in 2013. Iris Hond (29), met een 9,5 afgestudeerd op het Koninklijk Conservatorium, speelde in concertzalen en had net haar eerste album uitgebracht bij haar platenmaatschappij Decca.

Een album, waarop ze werken van onder anderen Chopin, Rachmaninov en Janácek speelde, dat goede recensies kreeg. Maar ze wilde meer, zegt ze nu in een café vlakbij haar studio in Hilversum. „Zoals ik als kind verhalen verzon bij de composities, zo wilde ik nu mijn eigen verhaal met muziek vertellen.”

Nu, drie jaar later, is Dear World af, haar eerste album met eigen composities. Hond heeft tijd nodig gehad om dit verhaal in noten te vatten.

Het begon in Harderwijk waar ze als driejarige samen met haar vader achter de piano klom. Ze bleek talentvol, heel talentvol. Op haar veertiende werd Hond al toegelaten tot het Koninklijk Conservatorium Den Haag. Haar ouders bleven in Harderwijk en zij moest in een gastgezin. „Daar voelde ik me helemaal niet thuis. Het waren niet mijn ouders en ik vond dat ik geen verantwoording hoefde af te leggen.”

Liever bleef Hond op het Conservatorium. „Ik verstopte mij op de toiletten na sluitingstijd. Samen met een Russische pianist speelden we dan de hele nacht piano en sliepen we op de banken, terwijl mijn gastouders niet wisten waar ik was.”

Als 14-jarige op kamers

Een tijdje later, ze was nog steeds veertien, kreeg ze een kamer voor haar alleen in Den Haag. „Ik was heel eenzaam en miste mijn ouders enorm. Vooral mijn vader. Als kind verzon ik met hem de verhalen bij de muziekstukken die ik speelde. Bij een stuk van Brahms besloten we bijvoorbeeld dat het over afscheid nemen moest gaan. Zo werd muziek voor mij beeldend.”

In Den Haag zocht Hond, in de kroegjes waar ze piano speelde, naar vaderfiguren. „Dat heeft voor nare situaties gezorgd, want die mannen hadden soms hele andere gedachtes.”

Ze sloot zich steeds meer af voor anderen. „Je bouwt een beschermlaag op. Daardoor heb ik lang niet vanuit mijn hart kunnen schrijven. Toen ik ging werken aan Dear World, maakte ik eerst hele filmische muziek, Einaudi-achtig. Maar het was niet mijn verhaal. Daarvoor moest ik me meer openstellen.”

Dat is mede gelukt dankzij Patrick Leonard, liedjesschrijver van onder anderen Madonna en producer voor artiesten als Pink Floyd, Leonard Cohen en Ilse de Lange. Hij liet haar kennis maken met muziekstijlen die zij niet kende.

Een fragment van Iris Honds Aria. De tekst gaat verder onder de video.

Zo is Dear World niet alleen haar eigen verhaal, maar ook haar muziek. Je hoort in de nummers dat ze speelser omgaat met haar klassieke scholing. Zo is op sommige nummers een percussionist te horen, waardoor haar muziek soms Zuid-Amerikaans klinkt. Het titelnummer ‘Dear World’ heeft weer meer weg van popmuziek. „Eerst dacht ik dat een percussionist echt niet kon, niet in de klassieke pianomuziek. Maar Patrick kwam met een ontzettend goede Libanese percussionist. Later stelde hij me ook voor aan Roger Waters, waar ik een weekend mee doorgebracht heb en hij me zijn muziek liet horen. De klassieke muziek is mooi, maar er is zoveel meer. Dankzij die artiesten ben ik losgekomen uit mijn oude gedachtepatronen.”

Tijdens haar optredens speelt Hond ook nog steeds werken van Chopin en Rachmaninov. „Ik zal de klassieke muziek niet de rug toekeren, maar ik zoek nu naar wat ik kan bijdragen aan de muziek.” Als student op het conservatorium miste ze nieuwe werken om te bestuderen. „Ik zou het te gek vinden als later jonge artiesten mijn muziek willen spelen.”

Luister hier het album Dear World. Iris Hond treedt 21-12 op in Theater Amsterdam.