Het donker

kiest elke woensdag een gedicht bij de stemming van de dag.

Vandaag: Maarten Buser, ongepubliceerd, 2016. Van Buser verscheen eerder Club Brancuzzi, Uitgeverij Koppernik, 2016.

Het donker

Ik zit bij je achterop de fiets
en praat en praat en praat

Nadat het donker is gaan liggen, blijft het
zich uitstrekken, met gespeelde nonchalance

omdat het zich thuis voelt, als een slungelige
zoon die bezoek aan heeft getroffen,

gewoon doorliep en neerplofte
Ik kijk naar het donker dat zijn armen

over de leuning legt, bedenk me dat jij
het recht aankijkt (dat heet sturen)

Ik bespied het zoals ik iemand zou bespieden
die de woonkamer niet uitkomt

Ik zit bij je achterop de fiets
en merk dat ik begin te zingen