Recensie

Zinderende ‘Kotko’ van Radio Filharmonisch met Jurowksi

In de opera van Prokofjev is een geweldige partituur verstopt. De uitvoering van Groot Omroepkoor en Vlaams Radiokoor zorgde voor kippenvel.

Archieffoto van het Radio Filharmonisch Orkest met het Groot Omroepkoor. Foto Hans van der Woerd

Semjon Kotko is niet Prokofjevs meest gespeelde opera. Dat heeft alles te maken met het libretto, een sociaal-realistische sovjetdraak naar Valentin Katajevs novelle Ik ben de zoon van werkvolk.

Als soldaat Kotko in 1918 terugkeert naar zijn Oekraïense geboortedorp, krijgt hij trammelant met zijn schoonvader Ktatsjenko. De tsaristisch gezinde schoft huwelijkt Kotko’s verloofde Sofja uit en verlinkt zijn dorpsgenoten bij de Duitsers. Gesteund door de bolsjewistische partizanen weet Kotko de boel op het nippertje te redden.

Bekijk een fragment van de repetitie van Semjon Kotko. De tekst gaat verder na de video.

Dat onder de duimendikke agitprop een geweldige partituur schuilgaat, bleek zaterdag. Onder leiding van Vladimir Jurowski gaf het Radio Filharmonisch een zinderende concertante uitvoering met een verrassing in de staart. Na het pompeuze slotkoor hernam Jurowski het koraal uit de vierde akte.

Op een negentiende-eeuws, maar actueel gedicht over het lijden van het Oekraïense volk zorgden een subliem Groot Omroepkoor en Vlaams Radiokoor voor kippenvel. Moeiteloos schakelend tussen snedig parlando en expressieve lijnen gaf tenor Oleg Dolgov een overtuigende lezing van de titelrol. Sopraan Lyubov Petrova was een geloofwaardige Sofja, maar miste de theatrale présence van mezzosopraan Alexandra Kadurina (Kotko’s zusje Frosja). Bloedstollend: hoe Jurowski het strijdgewoel van de derde akte venijnig oppookte met messcherpe tempowisselingen en denderende climaxen.