Recensie

Mecano’s bloemrijke huiskamerfilosofie

De Amsterdamse new-wavelegende Mecano entte de naam op die van de constructiebouwdozen Meccano, met de onbuigzame metalen onderdelen die de inspiratie vormen voor het werk van zanger en beeldend kunstenaar Dirk Polak. Om copyrightredenen werd uit de bandnaam een c weggelaten; tegenwoordig opereert de band in gewijzigde bezetting als Mecano Unlimited. Gebleven is Polaks plechtstatige zang over versteend modernisme en de mens als machine. De muziek vloeit wat soepeler dan de industrieel knarsende Tinguelymachine van weleer. ‘The Escapist’ en ‘All Suits One Case’ zouden zelfs door kunnen gaan voor ‘gewone’ popliedjes, ware het niet dat Polak er als vanouds zijn bloemrijke huiskamerfilosofieën op loslaat. Vreemde eend in Mecano’s nog altijd hogelijk originele geluid is een cover van The Kinks’ ‘Waterloo Sunset’, mooi gedaan maar een onnodige stijlbreuk.