Recensie

Lugubere toon, maar verrassend intiem

Programmeren kan een kunst zijn, vooral als een onverwachte combinatie van stukken méér blijkt dan de som der delen. Neem de nieuwste cd van de Moldavische violiste Patricia Kopatchinskaja: het strijkkwartet ‘Der Tod und das Mädchen’, gebaseerd op een lied waarin de Dood een meisje verleid, wordt voorafgegaan door een dodendans uit 1598 die meteen de lugubere toon zet. Het langzame deel wordt ingeleid door een droeve pavane van John Dowland, en warempel: de daaropvolgende akkoorden van Schuberts Andante krijgen het ingetogen swingende karakter van een rouwdans.

Kopatchinskaja bewerkte het kwartet voor strijkorkest. De uitvoering van het Saint Paul Chamber Orchestra is verrassend intiem en transparant, al blijft de eerste vioolpartij ook in groepsverband een zeer lastige.