Del Potro de held, en Maradona ziet dat het goed is

Tennis

Argentinië won voor het eerst de Davis Cup. In de finale in en tegen Kroatië was kopman Juan Martín del Potro de uitblkiknker.

De Argentijnse tennisser

Zelfs een gebroken vinger kon Juan Martín del Potro niet stoppen. Duizenden Kroatische fans stonden in de kolkende Arena van Zagreb als één man achter hun kopman Marin Cilic, die comfortabel met 2-0 voorstond in sets en hard op weg leek om Kroatië aan het beslissende punt te helpen in de Davis Cupfinale tegen Argentinië. Maar Del Potro kwam onnavolgbaar terug en sleepte de partij er na bijna vijf uur spelen alsnog uit in vijf sets: 6-7, 2-6, 7-5, 6-4 en 6-3. Gebroken vinger? „Maakt me niet uit, als we de Davis Cup maar winnen”, sprak de Argentijnse kopman na de clash.

Zijn heroïsche comeback bleek niet voor niets geweest. Nadat Del Potro de stand had gelijk getrokken, zorgde zijn ploeggenoot Federico Delbonis er zondagavond voor dat Argentinië voor het eerst in de historie de Davis Cup won, dankzij een eenvoudige zege op Ivo Karlovic: 6-3, 6-4 en 6-2.

Argentinië stond vier keer eerder in de finale en verloor ze allemaal. Zelfs het illustere duo Guillermo Vilas en José Luis Clerc legde het in 1981 af tegen het Amerikaanse team met John McEnroe en Roscoe Tanner. De huidige kopman Del Potro maakte deel uit van het team dat in 2008 en 2011 de finale verloor van Spanje. Maar nu was de 28-jarige nummer 38 van de wereld de held van de Argentijnse fans op de tribunes in Zagreb, onder wie volksheld Diego Armando Maradona die de winst in extase vierde.

Was het keerpunt die onmogelijke lob tussen de benen door in de derde game van de derde set? Diep vanuit zijn linkerhoek sloeg Del Potro een ‘onhaalbare’ bal loepzuiver over de boomlange Cilic. Los van het verloren punt was voor de Kroatische winnaar van de US Open in 2014 meteen duidelijk dat de wedstrijd niet over was. Weinig grotere vechtjassen in het huidige tennis dan de linkshandige Del Potro. En al helemaal niet als hij voor zijn land speelt. Zijn zilveren medaille op de Spelen in Rio, waar hij in de finale verloor van Andy Murray, werd thuis in het Argentijnse Tandil gevierd als de voetbalsuccessen van de nationale ploeg.

De gebroken vinger aan zijn linkerhand? „Het gebeurde toen ik probeerde een bal te halen in de vijfde set”, vertelde Del Potro na afloop. Gewoon doorgaan, kinderspel vergeleken met al zijn slepende blessureleed van de afgelopen jaren. Na zijn winst in de US Open van 2009 tobde de 1.98 lange ‘Toren van Tandil’ jarenlang met zijn linkerpols. Na twee operaties dacht hij vorig seizoen aan stoppen. Toch keerde hij dit jaar terug, wisselde om zijn pols te ontzien een dubbelhandige backhand wat vaker af met een enkelhandige slicebal. Hij haalde de derde ronde op Wimbledon, de finale in Rio en de laatste acht bij de US Open. En nu misschien wel het mooiste succes uit zijn loopbaan: de Davis Cup.

„Dit was emotioneel een uitputtende partij en een van de grootste zeges in mijn carrière”, keek Del Potro terug op zijn cruciale winst tegen Cilic. „Ik bedank iedereen die mij er van heeft afgehouden om te stoppen. Ik was er erg dicht bij om nooit meer te spelen, maar oké, hier ben ik weer.”