De ‘integere’ vastgoedman Stroink houdt het voor de rechter kort

omkoping

Kocht vastgoedondernemer Rudy Stroink een werknemer van Google om? Nee, zei hij maandag voor de rechter in Almelo.

Draden in een datacenter iStock

Voormalig vastgoedondernemer Rudy Stroink staat bekend als breedsprakig. Maar voor de rechtbank in Almelo hield hij het maandagmiddag op twee zinnen. „Ik verklaar dat ik geen strafbare feiten heb gepleegd en geen enkel initiatief heb genomen tot het omkopen van een werknemer van Google. Dat is alles wat ik er over wil zeggen.”

Stroink (1955) is alleen. Zijn vrouw én mede-verdachte Saskia is thuisgebleven. „Ze heeft de publiciteits-tsunami sinds afgelopen donderdag als bedreigend ervaren”, vertelt haar advocaat de drie rechters.

Donderdag kwam naar buiten dat het Openbaar Ministerie (OM) het stel vervolgt vanwege omkoping, valsheid in geschrifte, witwassen en lidmaatschap van een criminele organisatie.

Uit onderzoek blijkt dat Stroink en zijn eega tussen 2008 en 2010 via de Bahama’s en Dominica 1,7 miljoen aan steekpenningen hebben overgemaakt aan Simon Tusha, zo lichtte de officier van justitie maandag toe. Tusha was als ‘strategic negotiator’ bij Google verantwoordelijk voor het afsluiten van contracten.

De steekpenningen zouden er voor hebben moeten zorgen dat Google het huurcontract bij het TCN-datacentrum in Eemshaven zou verlengen of het centrum zou kopen.

Vastgoedland reageerde verbijsterd op het omkoopnieuws. Stroink stond juist bekend als uitgesproken verdediger van integriteit in de sector. „Een schok” noemde voorzitter van de vereniging van projectontwikkelaars Neprom het. Stroink was er eerder bestuurslid. „Rudy Stroink, bekend om zijn eigenzinnige visie oogstte bij vriend en vijand waardering voor zijn openheid en persoonlijke gedrevenheid. Mochten de feiten waar blijken te zijn dan veroordelen wij die zeer scherp.”

Geen standaard vastgoedman

Vanaf 1994 tot 2012, toen TCN failliet ging, stond Stroink aan het hoofd van TCN. Met TCN kocht en (her-)ontwikkelde hij onder meer het Congrescentrum in Den Haag, het Media Park in Hilversum en het Kematerrein in Arnhem. In zijn hoogtijdagen stond Stroink met ruim 100 miljoen euro vermogen hoog in de Quote 500.

Een standaard vastgoedman was hij nooit. In zijn jonge jaren had hij wel eens een pand gekraakt. Hij was opgeleid als architect aan de TU Delft. Hij noemde zich niet de CEO van TCN, maar de C.O.A.C.H. Strak in het pak liep hij niet. Het TCN-logo was de bedrijfshond: de vrolijke Jack Russell-terriër Trammell. Die had Stroink vernoemd naar Trammell Crow, het vastgoedbedrijf in de VS waar hij een Nederlandse dependance van startte.

Daarnaast liet hij zich graag op televisie en in de krant zien, bij voorkeur als een innovatieve en maatschappelijk betrokken projectontwikkelaar.

Wat dat betreft is achteraf de vraag hoe handig het is dat Stroink in 2008 meewerkte aan de Tegenlicht-aflevering ‘De strijd van Rudy Stroink’. Daarin wordt hij gevolgd terwijl hij strijdt voor het voortbestaan van TCN dat zwaar lijdt onder de kredietcrisis.

De aflevering is opgenomen in de periode dat Stroink zijn strafbare feiten volgens het OM pleegde. Het bewuste datacentrum komt er meermaals in voorbij. „Een van de cashmachines van TCN”, noemt Stroink het.

Bekijk de gehele aflevering:

De verkoop kan volgens Stroink „de redding van het bedrijf” betekenen. En voor verkoop is een verhuurd datacentrum essentieel. Een mooier verfilmd motief kon het OM bijna niet aangereikt worden. De fiscale opsporingsdienst FIOD bekeek de uitzending meermaals, bleek maandag uit opmerkingen in de rechtszaal.

Belangrijker wapenfeit voor justitie is echter dat echter dat Tusha de omkoping de facto heeft bekend. Voor de rechtbank in Pittsburgh erkende hij in mei schuld voor een minder zware aanklacht: het niet betalen van belasting over de 2,7 miljoen dollar die Tusha van zowel TCN als het Britse Evolve IT ontving. Volgens de Amerikaanse justitie waren die 2,7 miljoen dollar steekpenningen om overeenkomsten te sluiten die anders niet waren gesloten.

Verdedigingsstrategie

De regiezitting maandag had als doel om extra onderzoekswensen van de verdediging te behandelen, zoals het horen van getuigen. Maar de zitting gaf ook een eerste inkijkje in verdedigingsstrategie als de inhoudelijke behandeling naar verwachting de tweede helft van 2017 begint.

Stroink heeft Willem Koops als advocaat ingeschakeld. Hij trad eerder op als advocaat van Jan van Vlijmen: de hoofdrolspeler in de omvangrijke Klimop-vastgoedfraudezaak.

Een hoofdpunt van Koops is het diskwalificeren van Tusha. Hij noemde hem „een ongeloofwaardige getuige”. „Iemand die een leugenachtige verklaring heeft afgelegd vanwege een dealtje” en „een crimineel”.

Een onbesmet blazoen heeft Tusha in ieder geval niet, leert een zoektocht op internet. Hij werd in 1999 veroordeeld voor fraude met valse cheques en wordt er momenteel van beschuldigd koppeltjes te hebben opgelicht die hun bruiloft op een landgoed van Tusha in de VS wilden vieren.

De rechtbank gaf aan het einde van de dag gehoor aan het verzoek van de verdediging om zowel Tusha als andere buitenlandse getuigen te horen. Tot zichtbaar genoegen van Koops. Op zijn laptop was inmiddels zijn screensaver zichtbaar. „Lieve dochtertjes… niet aanzitten!”