Laatste glas

Er zijn van die avonden dat het kroegbezoek van een goede vriend en ik uitmondt in een ‘laatste glas’ bij mijn vriend thuis. Deze keer, het is carnaval, wordt het vroeg in de ochtend. Mijn vriend zet een vioolconcert van Schubert op. Pas geleden is een andere vriend van mij overleden en net deze muziek werd gedraaid op de crematie. Dat weet de kompaan waar ik nu mee drink niet. Al snel rollen de tranen over mijn wangen. Tot mijn verbazing zie ik tegenover mij mijn vriend hartstochtelijk meehuilen. „Ik weet waarom ik huil”, zeg ik, „maar waarom huil jij?” „Ik? Voor de zekerheid.”

Ook een ikje? Stuur maximaal 120 woorden naar nrc.nl/contact