Opinie

Wilders’ pleidooi, filmische speech

Eén van de opzwependste vrijheidstoespraken is die van Mel Gibson, in de film Braveheart, 1995. Als de 13-eeuwse William Wallace verenigt hij de Schotse stammen tegen de Engelsen: „Aye, fight and you may die. Run and you’ll live – at least a while. And dying in your beds many years from now, would you be willing to trade all the days from this day to that for one chance, just one chance to come back here and tell our enemies that they may take our lives, but they’ll never take our freedom!”

Wilders’ rechtbankpleidooi is te bekorten tot iets van gelijke aard: „Onze voorouders streden voor vrijheid en democratie. Velen hebben hun leven gegeven. Mensen die me willen stoppen zullen me moeten vermoorden. (..) Het Nederlandse volk zal winnen, zich goed herinneren wie aan de goede kant van de geschiedenis stond. (..) Het vrije woord laat zich niet opsluiten, het schreeuwt het uit. Spreek mij vrij! Spreek óns vrij!”

Retorisch kan Bill Pullman, president in Independence Day (1996), aanschuiven: „Mankind – that word should have new meaning for all of us today. We can’t be consumed by our petty differences anymore. We will be united in our common interests. (..) You will once again be fighting for our freedom, not from tyranny, oppression, or persecution – but from annihilation. We’re fighting for our right to live, to exist.” (Steven de Jong)