De Nintendo Classic Mini is voor het hele gezin. ‘Nog één potje, papa’

Retrogamen is populair bij ouders én kinderen. Voor vaders is het jeugdsentiment, voor kinderen is het vechten dankzij de pixelbeelden minder agressief.

Qua formaat is de Classic Mini de schattige kleinzoon van het fameuze Nintendo Entertainment System, waarvan sinds 1985 62 miljoen exemplaren zijn verkocht. Foto AFP

Nog één spelletje. De ufo’s neerschieten. De bonus pakken. Let op die rode ruimteschepen, die zwabberen gevaarlijk over het scherm. Dan langs de rotsen. Ha, weer een bonus. Snel klikken op de B-knop. Extra bommen. Dat gaat goed. Bijna bij de… Knal. Af. Game over.

„Papa”, zegt Jonah (9). „Laat mij maar.” Hij pakt de controller, stuurt zijn ruimteschip behendig langs de tegenstanders, pakt alle bonussen en verovert in straaljager-tempo het vijandige luchtruim. Maar dan komt hij bij de vulkanen. Game over. Papa’s beurt.

Twee weken staat de Nintendo Classic Mini nu in de woonkamer. Op 11 november bracht de Japanse fabrikant zijn nieuwe spelcomputer op de markt. Er was direct een enorme run op het apparaat. Online overal uitverkocht, maar de speelgoedwinkel om de hoek had gelukkig nog één exemplaar in het magazijn.

Nostalgie

Qua formaat is de Classic Mini de schattige kleinzoon van het fameuze Nintendo Entertainment System, waarvan sinds 1985 62 miljoen exemplaren zijn verkocht. De nieuwe ‘Mini-NES’ is een kwart van de grootte van opa-NES: formaat broodtrommel.

Een uurtje retrogamen op de Nintendo Classic Mini is een geweldige vader-zoon-ervaring. (Natuurlijk kan dat ook een moeder-dochter-ervaring zijn, of een andere samenstelling.) Hier ging het zo: vader (45) speelt de games van zijn jeugd. Vroeg-digitaal sentiment. En zoon, opgegroeid met smartphones en tabletcomputers, maakt kennis met klassieke games. Het ruimteschepenschietspel Gradius, in Europa beter bekend als Nemesis, is thuis favoriet. We spelen ook Mario Bros, The Legend of Zelda, Donkey Kong, zelfs Pac-Man. Op het apparaat staan dertig games; nieuwe kunnen er niet op.

Nog een scherm erbij

Retrogamen is een hit. Op de pc spelen fans al langer emulaties van spellen die zij vroeger speelden op hun apparaten van Nintendo, Atari of MSX. Maar dat is virtueel. Met deze Classic Mini brengt Nintendo een fysiek apparaat op de markt, inclusief ouderwets uitziende controllers. Voor 60 euro kan dat er nog wel bij in een huishouden met al een groot aantal schermen.

De Classic Mini is het perfecte cadeau voor de feestdagen, schreven Amerikaanse media. Als je hem tenminste kan kopen vóór de feestdagen. Voor Sinterklaas wordt moeilijk, want het ding is nauwelijks verkrijgbaar. Fans klagen op Twitter dat Nintendo zijn zaakjes beter op orde had moeten hebben, maar misschien is schaarste slimme marketing.

Liefhebbers die geen zin hebben om te wachten totdat Nintendo half december of begin volgend jaar een nieuwe lading levert, bieden op Marktplaats en eBay honderden euro’s voor het apparaat. Ook de extra controller, om tegen elkaar te kunnen spelen, is gewild. Anders dan in Japan, levert Nintendo in Europa en de VS standaard maar één besturingsapparaat.

Retrogamen populair

Waarom is de Classic Mini zo populair – los van de prijs die een stuk lager is dan een moderne console als Nintendo’s WiiU, Sony’s Playstation of Microsofts nieuwste Xbox? Twee antwoorden: een technische en een opvoedkundige. Eerst de techniek. De Classic Mini is een upgrade van de oude NES. Hij is niet alleen kleiner, maar heeft ook een veel snellere processor, waardoor je bijvoorbeeld snel kunt zappen tussen spellen; vroeger duurde het zo tien minuten voordat een spel was geladen. Retrogamen is zoals rijden in een oldtimer, maar wel met airconditioning, centrale deurvergrendeling en een zuinige motor. Jammer alleen dat je zapt met de resetknop op het apparaat, de controller heeft geen knop om de game af te sluiten en terug te keren naar het menu. Ook jammer: het snoer van de controllers is kort. Gamers moeten behoorlijk dicht op de tv zitten.

Wat is er verbeterd?

Veel beter dan vroeger is de beeldkwaliteit, maar nostalgische gamers kunnen de lagere beeldkwaliteit van vroeger instellen. Ook kun je de voortgang in een game vaker opslaan, dan hoef je niet steeds opnieuw te beginnen.

Dan de opvoedkundige. De Classic Mini is bij ouders – of in elk geval bij deze vader – populair omdat het een veilige omgeving biedt voor digitaal vermaak. In de dertig spellen wordt weliswaar gevochten, maar de blokkerige pixelbeelden maken het schieten, boksen en vechten minder realistisch dan in de huidige generatie games. Om niet te spreken van de ‘opzuigende’ ervaring van gamen in virtual reality.

De mini-NES (Nintendo Entertainment System) mist bovendien een aansluiting op internet. Dat betekent dat je niet kan gamen tegen vrienden op afstand. En ook dat je niet kan worden lastiggevallen door vreemden, zoals bij Clash of Clans (op tablet en smartphone). Of ongemerkt een voor jonge kinderen ongeschikt spel op het apparaat kan zetten.

Spelen gebeurt hier in een geïsoleerde omgeving. Dat geeft hetzelfde gevoel als kijken naar een serie op Netflix – zonder reclame en andere programma’s.

Familiecomputer

Met dit apparaat blijft Nintendo trouw aan de eigen geschiedenis. De NES begon in 1984 in Japan als de Famicom, kort voor Family Computer. Het was een fijne, geborgen, bijna gezellige reactie op de videogames die destijds vrijwel uitsluitend in een macho-omgeving als een speelhal werden gespeeld.

Ook de Nintendo Classic Mini is een familiecomputer. Het is alleen de vraag voor hoeveel families. Voorlopig blijft het computertje schattig, maar schaars.